28 °C Athens, GR
14 Ιουλίου 2020

Συζητώντας με τον Ιατρό Συγγραφέα Χρήστο Ναούμ

Κύριε Ναούμ, όπως προκύπτει από το βιογραφικό και την εργογραφίας σας εμφανίζεστε στα ελληνικά γράμματα το 2008, σε σχετικά ώριμη ηλικία. Το γεγονός αυτό σχετίζεται με τις μακροχρόνιες σπουδές σας στην Ιατρική και, κατ’ επέκταση, με την επαγγελματική και επιστημονική σας ενασχόληση με αυτήν ως δερματολόγος ή υπαγορεύτηκε από άλλου είδους επεξεργασίας; Διότι όπως προκύπτει και πάλι από το βιογραφικό σας για σχεδόν δύο δεκαετίες σας είχε κερδίσει αποκλειστικά η επιστήμη, όπου τόσο το κλινικό όσο και το αμιγώς επιστημονικό σας έργο είναι γνωστό.

Ακριβώς έτσι έχουν τα πράγματα. Αφιέρωσα πολύ χρόνο στην Ιατρική και πιο συγκεκριμένα στην Δερματολογία. Φαίνεται όμως πως μια μικρή φλόγα φούντωσε. Εννοώ, τη φλόγα της συγγραφής. Έγινε πυρκαγιά τελικά και με πυρπόλησε. Αγαπώ τη δουλειά μου γιατί απ αυτήν βιοπορίζομαι. Αγαπώ όμως και την λογοτεχνία. Και το θέατρο. Νομίζω  ότι πρόκειται για  παράλληλους δρόμους, οι οποίοι στοχεύουν στον ίδιο σκοπό. Στοχεύουν στην υγεία, σωματική και ψυχική, καθώς και στην ευημερία κι εξέλιξη του ανθρώπου. Η καθεμιά από την σκοπιά της.

 

Θεωρείτε ότι η εργασίας σας ως γιατρός και η πλούσια εμπειρία που έχετε αποκομίσει από αυτήν έχει επηρεάσει ή αποτυπώνεται με κάποιον τρόπο, αμέσως ή εμμέσως, στο λογοτεχνικό σας έργο και αν ναι, πώς συμβαίνει αυτό. Σας ερωτώ κάτι τέτοιο, γιατί το επάγγελμα του ιατρού τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς έχει μια μακρόχρονη σχέση με ό,τι ορίζεται ως λογοτεχνία, φιλοσοφία και γενικότερα τα Γράμματα.  

 

Κατά κάποιο τρόπο η Ιατρική έχει παίξει σημαίνοντα ρόλο. Αναγκαστικά, έρχομαι κοντά στους ανθρώπους, σκύβω κι αφουγκράζομαι τον πόνο τους. Το υλικό στη ζωή μου είναι οι άνθρωποι. Γι αυτούς έχω αφιερώσει το σύνολο του επιστημονικού και καλλιτεχνικού μου έργου. Είναι λογικό, οι ιατροί να αναπτύσσουν φιλοσοφικές, λογοτεχνικές καθώς και άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Οι ζωές των ανθρώπων μπορούν να χρησιμεύσουν ως «οδηγοί», ή ως «παραδείγματα» προς αποφυγήν.

 

Μετά την πρώτη σας εμφάνιση στην λογοτεχνία μια πλουσιότατη παραγωγή. Σχεδόν κατ’  έτος μας μας προσφέρετε και από ένα πόνημά σας, δοκιμάζοντας μάλιστα την πένα σας όχι μόνο στο μυθιστόρημα, είδος με το οποίο εκκινεί η συγγραφική σας δραστηριότητα, αλλά επιπλέον στο διήγημα, τη λογοτεχνική κριτική από τις σελίδες του ψηφιακού περιοδικού  www.critique.gr και, τελευταίως, στο θέατρο με την δημοσίευση τριών θεατρικών σας έργων εκ των οποίων τα δύο μάλιστα ανέβηκαν σε θεατρικές σκηνές της πρωτεύουσας το 2014 και 2015. Σε σχέση με τα προηγούμενα, πού αποδίδεται την σε σύντομο χρονικό διάστημα δυναμική αυτή παραγωγή.

Νομίζω ότι ολ’ αυτά υπήρχαν μέσα μου κι απλά εκδηλώθηκαν. Πάντα έγραφα. Πάντα θυμάμαι να κρατάω σημειώσεις, πάντα στοχαζόμουν σε επίκαιρα θέματα και επιθυμούσα να ολοκληρώσω ένα έργο. Ξεκίνησα με το μυθιστόρημα. Και να, που το 2008,  ξεπήδησε το «Αχ αυτές οι βασίλισσες» που έγινε μπεστ σέλλερ εν τη γεννήσει του. Μου θυμίσατε το critique, ένα ηλεκτρονικό περιοδικό που ήταν έμπνευση αλλά και δημιουργία του Κωνσταντίνου Μπούρα. Σε αυτό το περιοδικό λοιπόν συλλέγονταν κριτικές για σινεμά, για θέατρο, για βιβλία και για όποια καλλιτεχνική εκδήλωση. Δυστυχώς, όμως, η χωρίς λόγο «σαρκοφαγία» της συντακτικής ομάδας και οι προστριβές μεταξύ της, μας οδήγησε εκτός, (εμένα και τον κ. Μπούρα).  Από τότε έχω χάσει τα ίχνη τους, δεν ξέρω τι έχει μεσολαβήσει και αν το περιοδικό  υφίσταται ακόμα.

Μήπως, η τόσο πετυχημένη σας στροφή στο θέατρο, λαμβανομένων υπόψη και των έντονων θεατρικών και κινηματογραφικών στοιχείων της λογοτεχνικής γραφής σας προοιωνίζει ίσως την σχεδόν, αποκλειστική ενασχόλησή σας με το θέατρο στο μέλλον;  

Δεν το ξέρω αυτό. Νομίζω πως θα ασχοληθώ και με τα δύο είδη. Η πεζογραφία με διευκολύνει σε θέματα, που το θέατρο με δυσκολεύει. Ας μη ξεχνάμε, πως το θέατρο αφορά ομάδα ανθρώπων, αυτό από μόνο του δυσκολεύει τα πράγματα. Ωστόσο η μαγεία του με συνεπαίρνει. Αλλά και η πεζογραφία το ίδιο. Και τα δύο είδη πάντως είναι αγαπημένα.

 

Έχω την αίσθηση ότι τόσο τα μυθιστορήματά σας, όσο και τα διηγήματα και τα θεατρικά σας έργα συνδέει μια «κόκκινη κλωστή» ή κοινή θεματική. Συμβαίνει στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο και αν ναι, ποια είναι αυτή;

Στο βάθος, ο έρωτας κι ο θάνατος. Όμως, γύρω απ’ αυτά περιπλέκονται και άλλα υπαρξιακά θέματα, η αρρώστια, το γήρας κ. ά, τα οποία με προβληματίζουν, μου δίνουν έμπνευση. Νομίζω, πως η θεματολογία είναι ανεξάντλητη.

 

Για να θέσουμε από μια άλλη οπτική το προηγούμενο ερώτημα, ποια είναι τα θέματα και τα πρόσωπα που σας έλκει η περιγραφή και η εξιστόρηση της ζωής τους ή διαφορετικά ποια είναι η πρωταρχική πηγή της έμπνευσής σας;

Μια εικόνα, μια φράση, μια μελωδία  μπορούν να με εμπνεύσουν. Όσο για τα  πρόσωπα παίζουν σημαντικό ρόλο στην γραφή μου. Αυτά τα πρόσωπα είναι καθημερινά, γειτονικά και γνώριμα, όμως μέσα τους κρύβουν όλη τη γκάμα των συναισθημάτων και των συμπεριφορών. Κάτι ιδιαίτερο τους κάνει να ξεχωρίσουν. Αυτό, αν θέλετε είναι, και το κίνητρο μου.

Αν δει κανείς προσεκτικά το έργο σας, θα μπορούσε με πια πρώτη και ενδεχομένως επιπόλαια ματιά, ότι το μυθιστόρημά σας «Γιαρντίμ: Οι φλόγες της Ανατολής», αποκλίνει ως θεματική από το λοιπό έργο σας, παρά τα κοινά στοιχεία που και σε αυτό παρουσιάζονται. Μπορείτε να μας μιλήσετε λίγο περισσότερο για το έργο αυτό;

Αυτό το έργο με δυσκόλεψε πολύ. Λόγω της ιστορίας και της τραγικότητας που περικλείει. Θεωρώ, κάτι που  λέω συχνά, πως ανέβηκα και κατέβηκα ένα βουνό. Τόσο δύσκολο πόνημα ήταν. Στο βάθος όμως, όταν τέλειωσα,  ένοιωσα  λύτρωση. Θα μπορούσα να μιλάω ώρες για τον ξεριζωμό της Ρωμιοσύνης  από την Μικρά Ασία. Με συγκλόνισε ο πλούτος των ανθρώπων, όχι ο υλικός, αλλά ο πνευματικός, η ευγένεια, η καλοσύνη κι η ανδρεία τους. Είναι κρίμα, γιατί προδόθηκαν και ξεπουλήθηκαν με τον χειρότερο τρόπο, από την ίδια τους την Φυλή. Έγραψα αυτό το μυθιστόρημα «Εις μνήμην», όσων χάθηκαν με το βίαιο, αυτό, τρόπο. Και για τους συγγενείς μου, που είχαν καταφθάσει πρόσφυγες από εκεί.

 

Έχουν χαρακτηρίσει τα θεατρικά σας ως «μαύρες κωμωδίες». Θα αποδεχόσαστε αυτό τον χαρακτηρισμό για το σύνολο του έργου σας;

Για το σύνολο, όχι. Μόνο για τα θεατρικά μου έργα.

 

Ευχαριστώντας για το χρόνο σας, δεν μπορώ παρά αν μην υποκύψω στον πειρασμό να σας ρωτήσω για τα πιθανά λογοτεχνικά σας σχέδιο. Αισθάνεστε ότι ο λογοτέχνης Χρήστος Ναούμ έχει επικρατήσει κατά κράτος, ή ο επιστήμονας γιατρός δερματολόγος ετοιμάζεται να πάρει την εκδίκησή του στο μέλλον, διεκδικώντας την μερίδα του λέοντος από τον ελεύθερό σας χρόνο; 

Σκέψεις γίνονται. Θέματα υπάρχουν και με απασχολούν. Προς το παρόν, παρακολουθώ τις πρόβες για τα έργα «Σάλπιγγα του αγγέλου» και για τις «Ασκήσεις θανάτου». Ευχαριστώ κι εγώ για τις ενδιαφέρουσες κι εποικοδομητικές ερωτήσεις σας.

Related articles

Γραπτή δήλωση Υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Δένδια, μετά το πέρας της τηλεδιάσκεψης των Υπουργών Εξωτερικών της Διαδικασίας Συνεργασίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης

Μετείχα, σήμερα, στην τηλεδιάσκεψη των Υπουργών Εξωτερικών της Διαδικασίας Συνεργασίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, στην οποία συζητήσαμε με τους ομολόγους μου σειρά θεμάτων κοινού περιφερειακού ενδιαφέροντος. Αναφέρθηκα, κατ’ αρχάς, στην ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας μας σε ζητήματα ασφαλείας, αλλά και για την προώθηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής προοπτικής της περιοχής. Συζητήσαμε, […]

Μεγάλη Παρασκευή- Mήνυμα Μητροπολίτη Δημητριάδος Ιγνάτιου

Φορτισμένη με δέος πρωτόγνωρο τούτη η Μεγάλη Παρασκευή. Με έναν βαθύ συγκλονισμό στην ψυχή μας, με την ματιά μας βουρκωμένη, με έναν μυστικό λυγμό να αναβλύζει από τα κατάβαθα της ύπαρξής μας, αποζητούμε με λαχτάρα να ατενίσουμε σήμερα τον Εσταυρωμένο Κύριό μας. Νοιώθουμε όλοι ακατανίκητη την ανάγκη να γονατίσουμε με συντριβή λυτρωτική μπροστά Του. Πλην, […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *