ΎΒΡΙΣ – ΤΟ ΣΎΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΛΑΖΟΝΕΊΑΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΊΑΣ

34

 ΝΕΜΕΣΙΣ

Ο όρος «ύβρις» αποτελεί τη συμπύκνωση της βίαιας, της αλαζονικής συμπεριφοράς, που εκπηγάζει από την αυθάδεια, την παραβίαση του αισθήματος του χρέους, του εσωτερικού νόμου, της ηθικής, που ανατρέπει ή αποπειράται να ανατρέψει την κοινωνική ισορροπία ή την συστηματική λειτουργία ενός θεσμού, γενικότερα της τάξης. Πρόκειται για πάθος που αντιτίθεται στο χρέος.

Πρόκειται για την αμαρτία της βίας που αντιστρατεύεται το δίκαιο και ωθεί τον άνθρωπο να ξεπερνά τα όρια, τα σύνορα που του ορίσθηκαν.

Οι αρχαίοι Έλληνες αυτό ακριβώς, δηλαδή την ύβρη, θεωρούσαν ως προσβολή προς τους θεούς, αφού υπερέβαιναν τη θνητή φύση τους και έκαναν απόπειρα να τους ξεπεράσουν.

Τότε παρουσιαζόταν η Νέμεσις, η κόρη της Δίκης, η θεά της εκδίκησης, που δάμαζε την ύβρη, ταπεινώνοντας την ευτυχία των ανάξιων, τιμωρούσε την αλαζονεία και αντάμειβε τις καλές πράξεις.

Λέγεται ότι η Νέμεση είχε ως υπηρέτες την Δίκη, την Ποινή και την σκληρότερη από όλες, την Ερινύα.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ