Όταν έφυγαν τα Σύννεφα

227

Όταν έφυγαν τα σύννεφα,
απέμεινε ένας γκρίζος
φοβισμένος ουρανός
να ζητιανεύει για βροχή.
Όταν έφυγαν τα σύννεφα
ερήμωσαν οι δρόμοι.

 

Βασανισμένα αδιάβροχα
στεγνώνουν στα σώματα.
Όταν έφυγαν τα σύννεφα,
ο ουρανός έσβησε
μέσα στα χέρια
μιας ήσυχης μνήμης.
Φταίει που η άνοιξη αργεί.

Παναγιώτης Τζαννετάτος
Η εποχή των ανθρώπων

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ