Φοιτητικοί προβληματισμοί του Αλεξ Σαλτουτ

52

Η από χρόνια καθιερωμένη ρουτίνα των φοιτητών φαίνεται να τροποποιείται τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον σe μερικά πάγια σημεία. Η οικονομική κρίση, η διαφοροποίηση στη νοοτροπία και τα καινούργια στέκια επηρεάζουν την καθημερινότητα των φοιτητών, που καλούνται να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Από προσωπική εμπειρία έχοντας ζήσει σε χώρες του εξωτερικού, έχοντας κάνει παρέα με αμέτρητους Έλληνες, όλων τον φύσεων, όλον των ιδεών, η οικονομική κρίση έχει πια δομήσει μια νέα πραγματικότητα. Γενικότερα, η οικονομική κρίση αφενός έχει επηρεάσει καθοριστικά τις συνήθειες των φοιτητών, πολλώ δε μάλλον των πρωτοετών της εφετινής χρονιάς, αφετέρου έχει αρχίσει σταδιακά να δημιουργεί μια καινούργια νοοτροπία, που μέχρι πρότινος απουσίαζε από την ελληνική κουλτούρα. Για παράδειγμα, το φαινόμενο της συγκατοίκησης, ευρέως διαδεδομένο στο εξωτερικό, τώρα παρουσιάζεται στην Ελλάδα ως τάση, τουλάχιστον στην πρωτεύουσα, κάτι το οποίο δεν επιβεβαιώνεται μόνο από τις χειρόγραφες αγγελίες, αλλά και από τις συζητήσεις στα φοιτητικά διαδικτυακά φόρουμ. Επίσης, η μεταπώληση ήδη χρησιμοποιημένων αντικειμένων – βιβλίων, σημειώσεων, στερεοφωνικών, υπολογιστών, επίπλων κ.ά. – αποκαλύπτει τη φιλοσοφία τού να μη χαθεί ούτε ένα ευρώ. Πέραν αυτού όμως, έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στους φοιτητές και ένας τρόπος σκέψης αντιμετώπισης θεμάτων. Αφού πλέον δεν υπάρχουν λεφτά, το φαινόμενο της παράλληλης εργασίας οργιάζει. Οι γονείς τις περισσότερες φορές αντέχουν οικονομικά μόνο την εστίαση, και έτσι ένας μέσος φοιτητής καταλήγει στο να βρίσκει εναλλακτικές. Aυτό το φαινόμενο το συνειδητοποιεί κάποιος κάνοντας μια βόλτα σε πολλές πόλεις του εξωτερικού, πχ Παρίσι, Λονδίνο, Βαλέτα και Ρώμη. Τις περισσότερες φορές η φοιτητική ζωή συμπίπτει με μερικές πολύ σημαντικές μεταβάσεις του ατόμου τόσο σε επίπεδο φυσιολογίας, όσο και σε επίπεδο ψυχολογίας. Η πιο σημαντική είναι ότι το άτομο εξελίσσεται από έφηβος σε ενήλικας. Για παράδειγμα, ο έφηβος που γίνεται ενήλικας χρειάζεται να εξοικειωθεί στο να μένει μόνος του, να αναλάβει την φροντίδα του εαυτού του, να εκτεθεί σε νέες καταστάσεις. Οι προκλήσεις είναι πολλές: ο φοιτητής ή η φοιτήτρια χρειάζεται πια να ρυθμίζει τα οικονομικά του, είναι υπεύθυνος για το διάβασμά του και την προσωπική του πρόοδο, οφείλει μόνος του να ρυθμίζει τις υποχρεώσεις του απέναντι στους άλλους. Η μετάβαση αυτή σηματοδοτεί μια τεράστια αλλαγή στην σχέση με τον εαυτό μας: η καθοδήγηση και η ευθύνη δεν έρχεται από έξω, αλλά έρχεται από τον ίδιο τον εαυτό. Εν κατακλείδι, φυσικό είναι να μην αντιλαμβάνονται την οικονομική κρίση και την αντιμετώπιση της, όλοι με τον ίδιο τρόπο. Έγκειται στις ανάγκες και στις δυνατότητες του καθενός αν επηρεάζεται και πόσο από αυτή, και στην ιδιοσυγκρασία του εκάστοτε ατόμου αν θα αναμειχθεί και συλλογικά, εκτός από την ατομική προσπάθεια που κάνει. Σκοπός του άρθρου είναι να καταλάβει το πώς ασκείται η επιρροή της και όχι γιατί υπάρχει εξ αρχής, αν και αυτό αποτελεί κοινό μυστικό, και να δηλωθεί διακριτικά η πεποίθηση ότι κάτι μπορεί να γίνει τελικά. Όπου υπάρχει μαύρο, υπάρχει και άσπρο. Άλλωστε, είναι μια φάση της ζωής όπου ξετυλίγεται ένας νέος κόσμος, γεμάτος μυστήρια και ευκαιρίες που περιμένουν να τις εκμεταλλευτούν, μια περίοδος ευχάριστη και δημιουργική, που δεν μπορεί να τη χαλάσει οποιαδήποτε κρίση όταν αντιμετωπίζεται ψύχραιμα.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ