ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗ ΨΑΛΙΔΟΠΟΥΛΟΥ  ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΕΤΟΥΣ 2015 – 30/8/2017

33

Κύριε Πρόεδρε,

Διαδικασίες δημοσίας λογοδοσίας των δημοτικών αρχών επικυρώθηκαν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με τον Νόμο ΔΝΖ/1912. Αλλά, φαντάζομαι την αναστάτωση, την οποία θα προκαλούσε στον κ. Δήμαρχο η υποχρέωση του άρθρου 70 εκείνου του ιστορικού και θεμελιώδους νομοθετήματος, ότι «εντός δύο μηνών από της λήξεως του οικονομικού έτους» οι λογαριασμοί εσόδων και πληρωμών «μετά των σχετικών δικαιολογητικών» έπρεπε να «εκτίθενται επί οκτώ ημέρας υπό την αντίληψιν παντός δημότου» στον τόπο συνεδριάσεων του Κοινοτικού Συμβουλίου.

Κύριε Πρόεδρε,

Σύμφωνα προς τα στοιχεία του Τμήματος Υποστήριξης Πολιτικών Οργάνων, το 2015, ο κ. Δήμαρχος εξέδωσε 1.019 αποφάσεις. Ωστόσο, δεν έλαβε τη σπουδαιότερη. Υπέκυψε αμαχητί στην τυπολατρεία. Απέρριψε την άλλη επιλογή. Να αξιοποιήσει δηλαδή τον Απολογισμό των πεπραγμένων για μια ουσιαστική συζήτηση ως προς την κατάσταση και την προοπτική του Δήμου. Αρνήθηκε την ευρεία διαβούλευση με τους πολίτες σχετικά με τους στόχους της διοίκησης και την επιθυμητή θέση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη ζωή τους.

Ο κ. Δήμαρχος δεν επιθυμεί να διεξαγάγει τη συζήτηση αυτή ούτε και στο Δημοτικό Συμβούλιο. Το συγκαλεί με γραφειοκρατικό τρόπο, ώστε η πλειοψηφία να εγκρίνει τυπικά και άφωνα τον Απολογισμό του 2015 εντός 45’, χωρίς να συναγάγει πολιτικά, όπως και πιθανώς απαραίτητα τεχνοκρατικά συμπεράσματα. Κυρίως, όμως, χωρίς να αναλάβει δεσμεύσεις. Εξάλλου, κατά το άρθρο 20 του Ν. 3731/2008, το οποίο και η πρόσκληση επικαλείται, η συνεδρίαση αυτή έπρεπε να είχε διεξαχθεί μέχρι την 31η Ιανουαρίου 2016 και με τη συμμετοχή των συλλογικών φορέων των πολιτών.
Απέτυχε, συνεπώς, η διοίκηση να «κάνει τη διαφορά», όπως διακαώς υποστηρίζει με κάθε ευκαιρία.

Ασφαλώς, καμία αμφιβολία δεν υπάρχει ότι η διοίκηση ουδέν έργο της μπορεί να παρουσιάσει για το έτος 2015. Δράση του Δήμου υπήρξε μόνον αυτή των υπηρεσιών του.

Ο κ. Δήμαρχος εκπροσωπεί το παλαιοκομματικό λάθος. Αυτό είναι, βεβαίως, επί μακρόν ευρύτατα διαδεδομένο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση σε ολόκληρη τη χώρα. Διότι μη τηρούμενες διατάξεις για τη δημοσία λογοδοσία των δημοτικών αρχών υπάρχουν από τριακονταετίας και πλέον: άρθρα 155 Ν. 1065/1980, 195 ΠΔ 76/1985, 209 ΠΔ 323/1989 και 226 του ΠΔ 410/1995. Δεν πρόκειται, όμως, για τυχαίο ή αναπόφευκτο λάθος. Αυτή η στάση απορρέει άλλοτε από την αδυναμία και άλλοτε από την απροθυμία των δημοτικών διοικήσεων και των πολιτικών δυνάμεων που τις υποστηρίζουν να κατανοήσουν ότι η ουσιωδέστερη, ίσως, προϋπόθεση για την ισχυροποίηση του θεσμού είναι η συμμετοχή των πολιτών στην επιδίωξη και την υλοποίηση αυτού του στόχου.
Ο κ. Δήμαρχος, για μία ακόμη φορά, απέδειξε ότι ο στόχος αυτός δεν τον ενδιαφέρει.

Στη σύγχρονη εποχή και τις συνθήκες της κρίσης, καλλιεργείται, έτσι, η τάση προς αποπολιτικοποίηση του θεσμού. Καθιερώνεται η ψευδής πεποίθηση ότι η δράση του Δήμου δεν μπορεί να είναι, κυρίως και πρωτίστως, προϊόν των κοινωνικών και πολιτικών επιλογών των αιρετών, αλλά ένα σύνολο υποχρεωτικών υπηρεσιακών ενεργειών, η σημασία των οποίων καθορίζεται από τη δήθεν ευφυή τεχνοκρατική επιτηδειότητα έναντι των καταναγκασμών του νομικού πλαισίου. Αυτή η αντίληψη, η οποία και στην Καλλιθέα φαίνεται ότι έχει επηρεάσει μερίδα του προοδευτικού κινήματος, αποσκοπεί στη συγκάλυψη του περιεχομένου των κοινωνικών αντιθέσεων από την εκάστοτε ασκουμένη πολιτική. Παραπλανά τους πολίτες με τη δήθεν πολιτική ουδετερότητα των τεχνοκρατών και την υπηρεσιακή σιωπή. Είναι κατ’ εξοχήν νέο – φιλελεύθερη αντίληψη.

Κύριε Πρόεδρε,

Ευθέως θα ήθελα να υποστηρίξω την εκτίμηση ότι κακώς οι προηγούμενες διοικήσεις του Δήμου είχαν υποβαθμίσει τη σημασία αυτής της δημόσιας συζήτησης. Διότι, εν αντιθέσει προς τη σημερινή, είχαν έργο να εκθέσουν. Υποστηρίζονταν, εξάλλου, από κοινωνικές δυνάμεις που ενδιαφέρονταν γνήσια για την αναβάθμιση του θεσμικού ρόλου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Είναι παράλειψη, η οποία συνέτεινε στη διαίρεση του προοδευτικού κινήματος. Διότι, περιφρονώντας τις εγκυκλίους της άνευρης και γραφειοκρατικής εφαρμογής των διατάξεων για τους δημοσίους απολογισμούς, εξεδήλωναν μεν την αποφασιστικότητά τους να εργαστούν επί της ουσίας. Αλλά, δεν έθεταν σε ίση προτεραιότητα την ευρεία κοινωνική συσπείρωση και εναντίον των μεθόδων, οι οποίες υποβαθμίζουν τη δημοκρατική λειτουργία του θεσμού. Αυτή η συσπείρωση αποτελεί, όμως, σταθερά προέχουσα προϋπόθεση των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων στην Αυτοδιοίκηση.
Οφείλω, εξάλλου, να υπογραμμίσω ότι, επίσης σε αντίθεση προς τη σημερινή, οι προηγούμενες διοικήσεις προκαλούσαν και πρωταγωνιστούσαν πάντοτε σε έντονες δημόσιες διαβουλεύσεις για όλα τα μεγάλα ζητήματα της αναπτυξιακής προοπτικής της πόλης, τα οποία εκλήθησαν να χειριστούν. Το μέλλον του Ιπποδρόμου και η ανάπλαση του Παραλιακού μετώπου υπήρξαν κορυφαία ζητήματα του δημοσίου διαλόγου και ο απολογισμός των ενεργειών της διοίκησης γι’ αυτά κατέστη ορισμένες φορές αντικείμενο μεγάλων δημοσίων αντιπαραθέσεων. Είναι σαφές ότι δεν «είναι όλοι ίδιοι».

Κύριε Πρόεδρε,

Στην Καλλιθέα, οι παλαιότεροι γνωρίζουν ότι οι διοικήσεις, οι οποίες είχαν πράγματι «κάνει τη διαφορά», ήσαν αυτές της Αριστεράς από το 1975 μέχρι το 1991, όταν με ή και χωρίς την πρόβλεψη του νόμου προέβαιναν σε δημοσίους απολογισμούς της δράσης τους, προκαλώντας το ενδιαφέρον και την κινητοποίηση των πολιτών. Ελπίζω ότι και η Κυβέρνηση της Αριστεράς θα θελήσει, κατά την επικειμένη μεταρρύθμιση του θεσμού, να ακολουθήσει εμπράκτως αυτό το παράδειγμα και να συμβάλει ώστε να τερματιστούν η στείρα γραφειοκρατική προσέγγιση της τοπικής δημοκρατίας και οι ποικίλες σκοπιμότητες που την περιβάλλουν.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ