Σε μια πόλη μουντή οι χειροτέχνες δίνουν χρώμα

74

Σε μια πόλη μουντή με τόσα προβλήματα οι χειροτέχνες του Θησείου δίνουν χρώμα και στέκονται εκεί για να διαφυλάξουν την διαχρονική και συμβολική αξία της αρχαίας αγοράς κρατώντας την αρχέγονη παράδοση που θέλει τους χειροτέχνες να κατασκευάζουν και να εκθέτουν τις δημιουργίες τους σε αυτό το χώρο. Αν δεν θέλουν οι ιθύνοντες να βαδίσουν στα χνάρια των Περσών, Ρωμαίων και Σλάβων που κατέστρεψαν και λεηλάτησαν την αρχαία αγορά ας αφήσουν το μοναδικό που έχει μείνει απ’ όλα αυτά που γινόντουσαν εκεί… την χειροτεχνία. Σκοπός μας είναι να αφήσουμε ανεξίτηλα το ίχνος μας στην ιστορία και να προσδιορίσουμε την συνέχεια των χειροτεχνών υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η καλλιτεχνική δημιουργία δεν έφυγε ποτέ από αυτό τον ιερό χώρο που λέγετε ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ.

Ο εικαστικός, καλλιτέχνης, χειροτέχνης δημιουργεί Δημόσια Τέχνη (public art), επεμβαίνει και δημιουργεί προστιθέμενη αξία.
Το έργο του εικαστικού χειροτέχνη συνδέεται με χώρους τουριστικού ενδιαφέροντος καθότι, ο χειροτέχνης λειτουργεί και βασίζει την ύπαρξή του πάνω σε παραδοσιακές και σύγχρονες εικαστικές δημιουργίες οι οποίες χρίζουν μητροπολιτικής και τουριστικής προβολής. Ο αποκλεισμός από τουριστικούς και αρχαιολογικούς χώρους, απομονώνει τον χειροτέχνη παραγωγό από το ζωντανό πολιτισμικό γίγνεσθαι της χώρας με το οποίο είναι συνυφασμένη η λαϊκή τέχνη και δημιουργία.

Σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου ο θεσμός των υπαίθριων αγορών έχει ρυθμιστεί εδώ και δεκαετίες και σε κάποιες χώρες εκατονταετίες, με στεγασμένους χώρους και μικρό αντίτιμο συμμετοχής σε αυτές.

Είναι επιτακτική ανάγκη να αποκατασταθούν οι διακρίσεις και οι περιορισμοί εις βάρος του υπαίθριου εμπορίου συνολικά, αλλά και να ιδωθεί μέσα από το πρίσμα της δυνατότητας άσκησης κοινωνικής πολιτικής. Ο αποκλεισμός από τουριστικούς και αρχαιολογικούς χώρους, απομονώνει τον χειροτέχνη παραγωγό από το ζωντανό πολιτισμικό γίγνεσθαι της χώρας με το οποίο είναι συνυφασμένη η λαϊκή τέχνη και δημιουργία.

Η ποσότητα και η ποικιλία εμπορεύματος και τιμών ενός καταστήματος είναι τελείως εκτός βεληνεκούς της οποιαδήποτε υπαίθριας αγοράς. Δεν υφίσταται μεταξύ τους ανταγωνισμός αλλά αντίθετα, λειτουργούν συμπληρωματικά. Oι καλλιτέχνες και χειροτέχνες δεν έχουν τη δυνατότητα μεγάλης παραγωγής και επακόλουθα μεγάλων πωλήσεων. Επιπροσθέτως, η διάθεση και προώθηση των παραγόμενων προϊόντων σε υπαίθριους χώρους, μειώνει λόγω καιρικών συνθηκών (βροχή, ψύχος, καύσωνας, αέρας) τις ημέρες και ώρες κατά τις οποίες μπορούν να διαθέσουν τις δημιουργίες τους.

Οι Εικαστικοί, οι Καλλιτέχνες και Χειροτέχνες του υπαίθριου εμπορίου δεν έχουν τη δυνατότητα μεγάλου εισοδήματος, τέτοιου που να τους εξασφαλίζει μια ανεκτή επιβίωση, η απασχόληση είναι διέξοδος στο πρόβλημα της ανεργίας που μαστίζει την χώρα μας. Η συντριπτική πλειοψηφία είναι άνεργοι πολίτες. Ο εξοβελισμός από την υπαίθρια αγορά θα τους οδηγήσει σε απελπιστική κατάσταση, διότι δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν ούτε στις στοιχειώδεις ανάγκες.

Αν καταφέρουμε οι άνεργοι να επιστρέψουν στην εργασία, τότε όλοι στην κοινωνία επωφελούνται. Ο καπιταλισμός βασίζεται στο ατομικό συμφέρον. Αντιθέτως η δύναμη της Κοινωνικής Οικονομίας είναι ότι όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη επωφελούνται: υπηρετείται το κοινό καλό. Η κοινωνική οικονομία παράγει οικονομική αξία, διότι βασίζεται στην αρχή του αμοιβαίου οφέλους. Αυτό είναι συνδεδεμένο με την έννοια του συγκριτικού πλεονεκτήματος (comparative advantage), κατά τον οικονομολόγο David Ricardo. Είμαστε η μοναδική παραγωγική τάξη και μας απομακρύνετε από την εργασία μας και την παραγωγή μας.

Δεν νοείται έναρξη επαγγέλματος στην παρούσα φάση για τους Χειροτέχνες παραγωγούς λόγω της δεδηλωμένης ανεργίας της πλειοψηφίας, και κυρίως διότι δεν υφίστανται οριοθετημένοι χώροι στους Δήμους, καλλιτεχνικοί χώροι στάσιμου εμπορίου για Χειροτέχνες, ως εκ τούτου είναι άνευ αντικείμενου.

Πρώτα πρέπει να δημιουργηθούν οι καλλιτεχνικοί χώροι, ηλεκτρονικό μητρώο καταγραφής, πιστοποιήσεις, με πιλοτική δραστηριοποίηση κατ’ ελάχιστον ενός έτους ώστε να υπάρχουν τα στοιχεία απεικόνισης συναλλαγών, ο παραγωγός χειροτέχνης οφείλει να επιλέξει την μορφή δραστηριοποίησής του, ήτοι, ατομική, δραστηριοποίηση μέσω συνεταιρισμών (κοινσεπ).

Γαλλικό μοντέλο
Στη Γαλλία, ένα βιοτεχνικό επιμελητήριο και χειροτεχνίας (CMA: Chambre de métiers et de l’ artisanat) είναι ένα προξενικό τμήμα υπεύθυνο για θέματα που αφορούν τους χειροτέχνες.
Αυτά τα τμήματα παρέχουν, για τους χειροτέχνες, τους μαθητευόμενους και τις επαγγελματικές οργανώσεις χειροτεχνίας, μια αποστολή εκπαίδευσης, παροχής συμβουλών, εγγραφής (απόκτηση σειριακού αριθμού και κάρτας εξάσκησης κινητής πώλησης χειροτεχνιών – προαιρετικά) και την εκπροσώπηση στις δημόσιες αρχές.

Τα βιοτεχνικά επιμελητήρια είναι δημόσια διοικητικά ιδρύματα των οποίων η αρχή δεν ασκείται από υπάλληλο αλλά από έναν πρόεδρο που υποστηρίζεται από μια ομάδα που αποτελείται από έμπειρους χειροτέχνες που έχουν εκλεγεί από συναδέλφους τους.
Είναι κάτω από τη κηδεμονία του Υπουργείου βιοτεχνίας και σε νομαρχιακό επίπεδο, του Νομάρχη.

Η χρηματοδότηση τους βασίζεται κυρίως πάνω στο φόρων εξόδων του βιοτεχνικού επιμελητήριου που επιβάλλεται στις επιχειρήσεις χειροτεχνίας που έχουν εγγραφεί στο μητρώο τους. Το Προξενικό τμήμα που αφορά τους χειροτέχνες έχει επίσης δικαιώματα της υποχρεωτικής πρακτικής που ακολουθείται από τους ενδιαφερομένους των βιοτεχνικών επιχειρήσεων, τα τέλη εγγραφής στα επαγγέλματα και τις περιφερειακές ενισχύσεις, ιδίως μέσω ασφαλιστικών ταμείων κατάρτισης.
Μπορούν να επωφεληθούν απο τον τίτλο «χειροτέχνης», φυσικά πρόσωπα που εξασκούν μια δραστηριότητα χειροτεχνίας και οι οποίοι έχουν στη κατοχή τους κάποιο δίπλωμα η κάποιον ομόλογο τίτλο που να δικαιολογεί αυτήν την ιδιότητα (χειροτέχνης) ή να έχουν τουλάχιστον 3 χρόνια επαγγελματικής προϋπηρεσίας στον τομέα τους.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ