Σεληνιασμένες Αναμνήσεις

Ξεφλούδισα τους ερωτικούς μήνες και μούσκεψε της νιότης μου η πανσέληνος με βήμα σκουρόχρωμο άνθισε το νούφαρο,

Μόνος κάθομαι στο δωμάτιο προσπαθώντας να σταματήσω τους λεπτοδείχτες που σέρνει την μορφή της αγάπης μου.

Αλκοόλ και καπνός χύνονται στα ρούχα μου, αποκαλύπτοντας τα απομεινάρια της αγάπης μου αντηχώντας την ενάλια απόχρωση της μοναξιάς μου.

Και πριν γίνει σκιά με τη μορφή ενός τσαλακωμένου ονείρου, την κέντησα μες στο βλέμμα μου με χρώματα, οράματα…

η αραχνιασμένη ανάσα μου αναπόλησε το όνομα της. Το μπουκάλι πέφτει από τα χέρια μου  κόβει το δέρμα μου.

Αλκοόλ και αίμα στροβιλίζονται στο πάτωμα φανερώνοντας μια σκοτεινή πόλη που γιορτάζει την ανάμνηση των μοιρών και εκείνη πια ένας ωκεανός αγγέλων που νανουρίζεται από του Ορφέα την άρπα.

COSMOS UCTOK

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ