Πρέπει να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες στους ανθρώπους;

117

 

Του Κώστα Κώτση.

Σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις, γίνονται λάθη. Γίνονται αστοχίες και υπάρχουν παραλείψεις. Είτε μιλάμε για φιλίες, είτε για ερωτικές σχέσεις, είτε για σχέσεις πάσης φύσεως. Το ερώτημα είναι εάν ο αποδέκτης του λάθους του άλλου ανθρώπου θα συμβιβαστεί και θα δώσει μία δεύτερη ευκαιρία. Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση;

Η διαπίστωσή μου – χωρίς βέβαια να είμαι και απόλυτα σίγουρος – είναι ότι υπάρχουν δύο ειδών κατηγορίες σε αυτό το θέμα. Αυτοί που δεν δίνουν ποτέ δεύτερη ευκαιρία και αυτοί που δίνουν πολλές, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Μιλάμε δηλαδή για τα δύο άκρα. Αλλά ας δούμε πρώτα τη δεύτερη κατηγορία.

Τα άτομα που δίνουν πολλές ευκαιρίες σε συγκεκριμένους ανθρώπους, καταπιέζουν ουσιαστικά τον εαυτό τους. Είτε το κάνουν επειδή διαθέτουν μεγάλα αποθέματα υπομονής, είτε γιατί είναι συναισθηματικά δεμένοι με αυτά τα άτομα και δεν θέλουν να τα αποχωριστούν. Το τελευταίο οφείλεται στην χαμηλή αυτοπεποίθηση που διαθέτουν. Και κάπου εδώ έρχεται ο ρόλος της οικογένειας, που δεν είναι άλλος από το να τονώνει την αυτοπεποίθηση και την ανεξαρτησία ενός ατόμου, για όλο το διάστημα της ανήλικης ζωής του που μεγαλώνει στην οικογενειακή εστία.

Η δεύτερη κατηγορία είναι εξίσου ακραία. Είναι οι άνθρωποι που δεν δίνουν ποτέ δεύτερη ευκαιρία σε κάποιον. Λειτουργούν έτσι, επειδή ίσως να έχουν πληγωθεί στο παρελθόν. Ίσως να μην τους έχει δοθεί ποτέ δεύτερη ευκαιρία και να πράττουν το ίδιο στους άλλους, κατά κάποιο τρόπο εκδικητικά. Πιθανόν, να έχουν υπερβολικά υψηλή αυτοπεποίθηση και να νομίζουν ότι είναι τέλειοι και ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα στο λάθος.

Όλοι όμως έχουμε δικαίωμα στο λάθος. Όλοι, χωρίς καμία εξαίρεση. Κάθε άνθρωπος είναι ευάλωτος σε ορισμένες στιγμές της ζωής του. Επιβάλλεται επομένως το να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες στους ανθρώπους. Χρειάζεται, για παράδειγμα, μία κοπέλα να δώσει δεύτερη ευκαιρία στο αγόρι της εάν και εφόσον την πληγώσει. Χρειάζεται να δώσει δεύτερη ευκαιρία σε κάποιο άλλο αγόρι, βγαίνοντας και δεύτερη φορά για ραντεβού μαζί του, ακόμη και αν είχε κακή εντύπωση στο πρώτο.

Ανεξάρτητα από το αν μας δίνουν ή όχι οι άλλοι δεύτερες ευκαιρίες, εμείς πρέπει να δίνουμε το δικαίωμα σε κάποιον να διορθώσει το όποιο λάθος του. Δεν φαίνεται ο χαρακτήρας του ατόμου από μία και μόνο στιγμή. Είναι άδικο αυτό. Εξαρτάται βέβαια και την κάθε περίπτωση το αν θα δώσεις δεύτερη ή και τρίτη ευκαιρία.

Ωστόσο, ένα πράγμα δεν πρέπει να ξεχνάμε. Ότι δεν είμαστε τέλειοι. Τίποτα στη ζωή δεν είναι τέλειο. Όλοι οι άνθρωποι έχουν και τις στιγμές αδράνειάς τους και όλα τα πράγματα στη ζωή έχουν και τις ατέλειές τους.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ