ΠΟΙΗΣΗ – Ίψεν – Νερολούλουδο

Για ιδές, αγάπη μου, τι σούφερα:

Το άνθος με τα λευκά φτερά.

Του Απρίλη ονείρατα το πλάνευαν

Πάνω στης λίμνης τα νερά.

………

Στα στήθη κάρφωσέ το, αγάπη μου

Εκεί είν’ ο τόπος που του πρέπει:

Σ’ ένα νερό βαθύ κι’ ασάλευτο

Τα φύλλα του ν’ απλώνουν σκέπη.

…..

Φυλάξου απ’ τα νερά τ’ ασάλευτα

Κι’ απ’ τη λαχτάρα την κρυφή,

Κάνει η Νεράιδα πως κοιμήθηκε,

Και παίζουν τ’ άνθη στην κορφή.

……

Λίμνης νερά τα στήθη σου-άβυσσος

Σ’ όποιον μ’ ονείρατα πλανάται-

Παίζουν λευκά τα νερολούλουδα

Κάνει η Νεράιδα πως κοιμάται.

Ποίημα του Ibsen. Μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα: Γεώργιος Δροσίνης. Από την ποιητική του Συλλογή ΚΛΕΙΣΤΑ ΦΛΕΦΑΡΑ/ Άπαντα Γ. Δ., έκδοση: Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα 2001, τ.1.

Κείμενο

Τασσώ Γαΐλα

Αρθρογράφος-Ερευνήτρια

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ