Περπατάμε και φοβόμαστε και τον ίσκιο μας. Εκεί καταντήσαμε!

68

Του Κώστα Κώτση*,

Ήμουν από αυτούς που έμειναν στην Αθήνα τις γιορτινές ημέρες του Πάσχα που πέρασαν. Ήμουν μέσα στους άτυχους ή τυχερούς, διαλέξτε ότι θέλετε (τυχερό με θεωρώ για τη συγκεκριμένη αυτή χρονική στιγμή, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα). Συνεπώς, είχα τη δυνατότητα να διαπιστώσω το πως είναι η ζωή στην πρωτεύουσα τις γιορτινές ημέρες, όπου οι περισσότεροι έχουν φύγει για την ελληνική επαρχία. Και αυτό που μου έμεινε είναι πολύ στενάχωρο.

Όχι γιατί ήταν άδεια και μοναχική η πόλη, αλλά γιατί αυτό το εκμετελλεύονται οι επίδοξοι ληστές. Πόσα και πόσα περιστατικά ακούμε κάθε χρόνο, τέτοια εποχή. Όλοι αυτοί οι κακοποιοί λεηλατούν τα σπίτια και τους κόπους μιας ζωής, κάθε ανθρώπου. Το συγκεκριμένο φαινόμενο όμως, δεν συνέβαινε πάντοτε. Δεν συνέβαινε ας πούμε, πριν από 20 με 30 χρόνια.

Έχουμε όλοι ακούσει από τους μεγαλύτερους ότι παλιά ήταν καλύτερα τα πράγματα. Υπάρχει η χαρακτηριστική κλισέ φράση «παλιά κοιμόμασταν με ανοικτές τις πόρτες». Και μην πάει το μυαλό σας σε οποιαδήποτε υποστήριξή μου στη δικτατορία των συνταγματαρχών ή σε παρόμοιες ιδεολογικές απόψεις. Κάθε άλλο! Ίσα-ίσα που πιστεύω ότι η αύξηση της εγκληματικότητας (που όντως υπάρχει) δεν οφείλεται στους αλλοδαπούς, αλλά στη χειροτέρευση της ζωής μας. Και αυτό ισχύει για όλους, Έλληνες και αλλοδαπούς.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο άνθρωπος έχει μεγάλα ένστικτα και προκειμένου να επιβιώσει, είναι ικανός για το οτιδήποτε. Όπως άλλωστε και κάθε ζωντανός οργανισμός σε αυτό τον κόσμο. Αν αφήσουμε νηστική μία τίγρη, θα κάνει τα πάντα προκειμένου να πάρει την τροφή της. Το ίδιο ισχύει και για τον άνθρωπο.

Συνεπώς, όσοι γίνονται ληστές (οποιασδήποτε εθνικότητας) έχουν την ανάγκη να επιβιώσουν και να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Είναι άνθρωποι που ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας (ίσως και στην εξαθλίωση) και προφανώς φταίνε για την πράξη που πραγματοποιούν. Όμως, ας σκεφτούμε και λίγο παραπέρα. Δεν φταίνε μόνο αυτοί. Φταίνε και αυτοί που τους έβαλαν στο περιθώριο. Και στο περιθώριο τους έβαλε ένα οικονομικό και πολιτικό σύστημα που αυξάνει τα τελευταία χρόνια το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών.

Επομένως, ο καπιταλισμός και η χειροτέρευσή του τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με τους πολιτικούς που «διοικούν» και «διαχειρίζονται» τις ζωές μας, έχουν χειροτερεύσει την οικονομική ζωή πολλών ανθρώπων. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αυξάνονται οι κλοπές και οι ληστείες (ειδικά σε περιόδους διακοπών) και να κινδυνεύουν ακόμη και οι ζωές μας.

Τον φόβο αυτό τον ένιωσα τα ξημερώματα της Δευτέρας του Πάσχα, επιστρέφοντας σπίτι μετά από τη δουλειά μου (ώρα 03:30 π.μ.). Ο κόπος που έκανα για να βγάλω αυτό το μεροκάματο, παραλίγο να πάει χαμένος. Για καλή μου τύχη, δεν μου επιτέθηκε κανείς και έμεινα μόνο με τον φόβο.

Πόσοι ακόμη όμως μαζί με εμένα, έχουν νιώσει έτσι; Και το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι οι πολιτικοί μας δεν δίνουν δεκάρα για αυτά τα ζητήματα, αν και αποτελούν – οι περισσότεροι – τους ηθικούς αυτουργούς αυτής της ανασφάλειας που βιώνουμε. Ίσως να αρέσκονται στο ότι έχουν εξασφαλισμένη τη δική τους ασφάλεια. Για εμάς πάλι, έχει ο Θεός… Φτάσαμε σε σημείο να φοβόμαστε και τον ίσκιο μας! Ντροπή…

*Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου του 1990. Σπουδάζει οικονομικά (στο Πανεπιστήμιο Αθηνών), αλλά θέλει να εργαστεί ως δημοσιογράφος. Εκτός από δική του εκπομπή στο ραδιόφωνο  Driver FM έχει και δικό του blog (ektosroutinas.com). Συντάκτης του kallitheapress.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ