Περιβαλλοντικό έγκλημα και ιδιωτικοποίηση στην παραλία Καλλιθέας

105

του Γιώργου Καστάνη

Μια βραδινή βόλτα χτες βράδυ, στη ναυταθλητική μαρίνα Καλλιθέας και το αποτέλεσμα ήταν καταθληπτικό.

Ολόκληρη η περιοχή γύρω από το «Cosmos» βρώμαγε μαζουτ και ήταν αδύνατο να πάρεις έστω μια καθαρή ανάσα.

Σύμφωνα με το λιμενικό η συνεχής εκροή υγρών από το πλάι του πλοίου όλο το βράδυ οφείλεται στην ψύξη του πετρελαιοκινητήρα που δουλεύει συνεχώς για να το φωτίζει.

Οπότε για την αποπνικτική ατμόσφαιρα φταίνε τα καυσαέρια που εκπέμπει ο αδιάκοπης λειτουργίας ρυπογόνος πετρελαιοκινητήρας.

Ο μισός φαληρικός όρμος είχε κρυφτεί από τον όγκο του πλοίου, οι ψαράδες και οι περιπατητές έχουν εξαφανιστεί.

Το νερό της θάλασσας έχει καταστεί εντελώς θολό και γεμάτο σκουπίδια, όπως ήταν πριν μόνο στο εσωτερικό τμήμα της μαρίνας. Ο φωτισμός στη ξηρά ανύπαρκτος.

Το πάρκινγκ σκαφών έχει μετατραπεί σε βαφείο και η δυσοσμία από χημικά και μπογιές τραγικά έντονη.

Καμία σχέση με το ρομαντικό και ήσυχο περιβάλλον που απολαμβάναμε πριν μερικά χρόνια.

Κύριοι της διοίκησης του Δήμου, μου φαίνεται αδιανόητο πως η συνείδησή σας σας επιτρέπει να προκαλέσετε τέτοια καταστροφή  στο παραθαλάσσιο περιβάλλον της Καλλιθέας. Αλλά τι περιμένεις από ανθρώπους που στο Δημοτικό Συμβούλιο δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την επιβάρυνση που έχει στην πόλη ένα πλοίο από μία βάρκα!!!

Ας ενημερωθούν τουλάχιστον οι πολίτες τι τους προσφέρει η Διοίκηση του Δήμου Καλλιθέας για να εισπράξει …2.500 χιλιάδες ευρώ τον μήνα από το COSMOS, όταν μόνο η περιβαλλοντική μελέτη που …ακύρωσε!!! κόστιζε 25000 ευρω και εκατοντάδες χιλιάδες ευρω θα δαπανήσει για τα μικρής αποτελεσματικότητας αλλά σημαντικά περιβαλλοντικά και άλλα μέτρα που θα την υποχρεώσουμε να πάρει ως νόμιμος τουριστικός λιμένας. 

Τα λιμάνια αποτελούν πολύπλοκα συστήματα που διαφέρουν μεταξύ τους στο μέγεθος και το είδος των δραστηριοτήτων. Αυτή η πολυπλοκότητα εκφράζεται και στις αλληλεπιδράσεις των λιμανιών με το περιβάλλον.

Στα λιμάνια παρατηρείται, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, σχεδόν κάθε έκφανση υποβάθμισης του περιβάλλοντος: θαλάσσια ρύπανση, ρύπανση της ατμόσφαιρας και της ξηράς και θόρυβος.

Διάφορες δραστηριότητες στα λιμάνια αποτελούν πηγή οχλήσεων: κυκλοφορία οχημάτων, συμπεριλαμβανόμενων και ντιζελοκίνητων φορτηγών που εξυπηρετούν τη διακίνηση των αγαθών, λειτουργία εξοπλισμού χειρισμού φορτίων, αποθήκευση και χειρισμός χημικών ουσιών, εφοδιασμός με καύσιμα των πλοίων, απορρίψεις αποβλήτων από τα πλοία (π.χ. σεντίνες δηλαδή ο υδροσυλλέκτης τού πλοίου, το κατώτατο εσωτερικό τμήμα των υφάλων ενός πλοίου όπου η αντλία σεντίνας θεωρείται αναπόσπαστος εξοπλισμός καθώς το προστατεύει, αφαιρώντας αυτόματα τυχόν ύδατα που έχουν συγκεντρωθεί μέσα στη σεντίνα), βάψιμο σκαφών και αφαίρεση χρώματος.

Τα λιμάνια ιστορικά αναπτύσσονται, για προφανείς λειτουργικούς και οικονομικούς λόγους, κοντά σε κατοικημένες ή/και σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές (π.χ. σε εκβολές ποταμών).

Άνθρωποι χαμηλού εισοδήματος όπως αυτοί στις Τζιτζιφιές , διαβιούν συχνότερα κοντά σε περιοχές με ρυπογόνες δραστηριότητες σε σχέση με ανθρώπους μεσαίου ή υψηλού εισοδήματος. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα μέλη των κοινοτήτων αυτών υποφέρουν συχνότερα από προβλήματα υγείας και η ποιότητα ζωής τους είναι υποβαθμισμένη.

Οι κοινότητες δίπλα στα λιμάνια επηρεάζονται σοβαρά από τη βαριά κυκλοφορία οχημάτων και πούλμαν, τον θόρυβο και την αέρια ρύπανση που αυτή συνεπάγεται. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι άνθρωποι ενεργοποιούνται οι ίδιοι και προσπαθούν να βελτιώσουν τις συνθήκες του περιβάλλοντός τους, αλλά συνήθως αυτό δεν αρκεί και η λήψη μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος στα λιμάνια έχει ως ένα πολύ σημαντικό κίνητρο τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων που ζουν γύρω από αυτά.

Οι αρνητικές περιβαλλοντικές επιδράσεις στα λιμάνια περιλαμβάνουν:  ατμοσφαιρική ρύπανση και εκπομπές στον αέρα από αποθηκευμένα χημικά, απώλεια ή υποβάθμιση βιοτόπων, καταστροφή της αλιείας, απώλεια ενδιαιτήματος τοπικών ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση, ρύπανση της θάλασσας από απόβλητα και από τα νερά των βρόχινων απορροών, μεγάλη κυκλοφοριακή συμφόρηση, ηχορύπανση και φωτορύπανση, απώλεια πολιτισμικών και αθλητικών πόρων, μόλυνση του εδάφους και των νερών από διαρρέουσες δεξαμενές αποθήκευσης και αγωγούς μεταφοράς.

Η σχετική σπουδαιότητα των διαφόρων περιβαλλοντικών προβλημάτων εξαρτάται από το ίδιο το λιμάνι, τη θέση του, το μέγεθός του και γενικότερα τις λειτουργίες του. Η ανάπτυξη του λιμανιού σε σχέση με τη θάλασσα αποτελούσε το σημαντικότερο ζήτημα για τα λιμάνια, ακολουθούμενο από την ποιότητα του νερού και την απόρριψη των υλικών βυθοκόρησης. Τα σκουπίδια και τα απόβλητα του λιμανιού αποτελούσαν το μείζον πρόβλημα και ακολουθούσε η βυθοκόρηση. Απο 2004 ο θόρυβος και η ποιότητα του αέρα, τα οποία το 2009 αποτελούν πλέον τις δύο πρώτες περιβαλλοντικές προτεραιότητες των ευρωπαϊκών λιμανιών.

Επίσης, εντυπωσιακό στοιχείο αποτελεί η ποιότητα του νερού, που είναι το δεύτερο σημαντικότερο πρόβλημα το 1996, όμως η σημασία του μειώνεται και δεν εμφανίζεται στη λίστα στις δύο επόμενες έρευνες. Οι αλλαγές αυτές αντανακλούν την αυξημένη ευαισθητοποίηση για την έκθεση του πληθυσμού γύρω από τα λιμάνια σε τοξικές ουσίες και ηχορύπανση. Επίσης απηχούν τις προτεραιότητες της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, οι οποίες εστιάζουν πλέον στη ρύπανση της ατμόσφαιρας και στην ηχορύπανση (οδηγία για τον θόρυβο, 2002/49/ΕΚ).

Ατμοσφαιρική ρύπανση

Η ρύπανση του αέρα στα λιμάνια (εκπομπές των τοξικών ρύπων SO2, NOx, PM κ.λπ.) προκαλείται κυρίως από τις εκπομπές των πλοίων λόγω της καύσης πετρελαίου στις μηχανές εσωτερικής καύσης. Τα πλοία, για λόγους ανταγωνισμού, χρησιμοποιούν το φθηνότερο και πιο ακάθαρτο διαθέσιμο καύσιμο, με υψηλή περιεκτικότητα σε θείο σε σχέση με το καύσιμο των οδικών μεταφορών. Εκτιμάται ότι το 80% του καυσίμου που καταναλώνεται στη ναυτιλία είναι βαρύ πετρέλαιο (heavy fuel oil) και το υπόλοιπο 20% περιλαμβάνει αποστάγματα (marine diesel oil, marine gas oil).

Τα λιμάνια (ιδιαίτερα τα μεγαλύτερα) συνεισφέρουν σημαντικά στην ατμοσφαιρική ρύπανση των παρακείμενων αστικών περιοχών.Επίσης, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι εκπομπές ατμοσφαιρικών ρύπων στον χώρο των λιμανιών είναι συγκεντρωμένες σε μικρή έκταση (σε σχέση με τις σχετικές εκπομπές στην ανοιχτή θάλασσα) και συνεπάγονται υψηλότερες συγκεντρώσεις στην ατμόσφαιρα, άρα και μεγαλύτερη έκθεση του πληθυσμού. Οι επιπτώσεις των τοξικών ατμοσφαιρικών ρύπων στην ανθρώπινη υγεία και στα χερσαία οικοσυστήματα είναι μεγαλύτερες όταν εκπέμπονται κοντά σε παράκτιες περιοχές ή στα λιμάνια σε σχέση με την ανοιχτή θάλασσα, διότι φτάνουν ευκολότερα σε κατοικημένες περιοχές. Για τον λόγο αυτό ο ΙΜΟ (με την καθιέρωση των ECAs) και η ΕΕ (με διάφορες οδηγίες σχετικά με τα λιμάνια) θέτουν αυστηρότερα όρια εκπομπών ατμοσφαιρικών ρύπων σε ορισμένες από τις περιοχές αυτές, που έχουν και τη μεγαλύτερη επιβάρυνση.

Απόβλητα πλοίων

Τα απόβλητα των πλοίων περιλαμβάνουν τα λύματα και τα απορρίμματα από την καθημερινή λειτουργία των πλοίων. Τα Παραρτήματα ΙV και V της MARPOL ρυθμίζουν τις απορρίψεις των αποβλήτων αυτών. Επίσης περιλαμβάνουν ακάθαρτο έρμα και υπολείμματα δεξαμενών φορτίου, απόβλητα από φιλτράρισμα πετρελαίου κίνησης και σεντίνες. Τα Παραρτήματα Ι και ΙΙ της MARPOL ρυθμίζουν τις απορρίψεις των αποβλήτων αυτών στο θαλάσσιο περιβάλλον (βλ. κεφάλαιο 3 για περισσότερες πληροφορίες). Αν το πλοίο αποβάλει τα απόβλητα αυτά στα νερά του λιμανιού, η ρύπανση που θα προκληθεί απαιτεί διαδικασίες καθαρισμού οι οποίες είναι ακριβές και συνήθως δεν είναι απολύτως αποτελεσματικές. Για τον λόγο αυτό τα λιμάνια απαιτείται να διαθέτουν κέντρα υποδοχής καταλοίπων ή τις λεγόμενες εγκαταστάσεις υποδοχής (reception facilities), στις οποίες τα πλοία παραδίδουν τα απόβλητα που δεν επιτρέπεται να απορρίψουν στην θάλασσα (βλ. ενότητα 7.4).

Ηχορύπανση

Ο θόρυβος αποτελεί τη σημαντικότερη σύγχρονη προτεραιότητα στα ευρωπαϊκά λιμάνια (πίνακας 7.1). Ο θόρυβος στα λιμάνια προέρχεται από πολλές πηγές: μηχανές πλοίων, γερανοί, ελκυστήρες και φορτηγά.

Χρήσεις γης

Τα λιμάνια καταλαμβάνουν μεγάλες εκτάσεις στην ξηρά και τη θάλασσα. Πολύ συχνά είναι χωροθετημένα δίπλα σε αστικές ή ευαίσθητες οικολογικά περιοχές (π.χ. εκβολές ποταμών).

Διαχείριση νερού

Η ποιότητα του θαλασσινού νερού στα λιμάνια απειλείται είτε από τα ίδια τα πλοία και τις λειτουργίες τους είτε από δραστηριότητες στην ξηρά. Συνήθεις ρύποι που ανιχνεύονται στο νερό των λιμανιών είναι τα πετρελαιοειδή από το φορτίο ή τα καύσιμα των πλοίων, συστατικά άλλων επιβλαβών φορτίων και συστατικά υφαλοχρωμάτων που εκλύονται από τη γάστρα των πλοίων. Επίσης, στη θαλάσσια περιοχή του λιμανιού μπορούν να βρεθούν τα λύματα και τα απορρίμματα των πλοίων, ενώ μη ιθαγενείς οργανισμοί μεταφέρονται από άλλα λιμάνια μέσω του έρματος. Όλα αυτά τα θέματα παρουσιάζονται αναλυτικότερα σε προηγούμενα κεφάλαια. Παράλληλα, η ποιότητα του νερού των λιμανιών επηρεάζεται και από τις χερσαίες απορροές. Σε περιοχές όπως οι πόλεις, όπου το έδαφος είναι καλυμμένο από υδατοστεγή υλικά, όπως το τσιμέντο και η άσφαλτος, το νερό της βροχής ξεπλένει τις υδατοστεγείς επιφάνειες από τη σκόνη και τους συσσωρευμένους ρύπους, όπως πετρελαιοειδή, βαρέα μέταλλα, επικαθίσεις αέριων ρύπων, θρεπτικά συστατικά, φυτοφάρμακα κ.λπ., και τελικά καταλήγει στη θάλασσα. Επειδή η μεγαλύτερη επιφάνεια των λιμανιών είναι ασφαλτοστρωμένη και αδιαπέραστη από τη βροχή, το νερό της βρόχινης απορροής των λιμανιών, εμπλουτισμένο με ρύπους που ξεπλένονται από τον αέρα και τις στερεές επιφάνειες, καταλήγει άμεσα στη θάλασσα.

Το σύστημα  περιβαλλοντικής διαχείρισης λιμένος που δε διαθέτει η Καλλιθέα

Ένα σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης αποτελείται από μια σειρά δράσεων και εργαλείων διαχείρισης με συγκεκριμένο στόχο την προστασία του περιβάλλοντος. Συνίσταται σε μια συνεχή κυκλική διαδικασία σχεδιασμού, υλοποίησης, ανασκόπησης και βελτίωσης των περιβαλλοντικών επιδόσεων ενός οργανισμού

Πριν από την σχεδίαση της περιβαλλοντικής πολιτικής του οργανισμού είναι απαραίτητο να έχει προηγηθεί μια συνοπτική αλλά πλήρης καταγραφή της υπάρχουσας κατάστασης αναφορικά με τις επιπτώσεις της λειτουργίας του οργανισμού στο περιβάλλον, τυχόν υφιστάμενες διαδικασίες περιβαλλοντικής διαχείρισης και το υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο που αφορά τον οργανισμό. Η πρώτη αυτή καταγραφή σε συνδυασμό με τη στρατηγική κατεύθυνση της εταιρείας (σημείο 1) αποτελούν τις βάσεις πάνω στις οποίες θα σχεδιαστεί η κατάλληλη περιβαλλοντική πολιτική, που αποτελεί την ψυχή ενός συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης.

Σχεδίαση της περιβαλλοντικής πολιτικής

Αρχικά γίνεται εμβάθυνση σε όλες τις πιθανές αλληλεπιδράσεις του οργανισμού με το περιβάλλον που έχουν αναγνωριστεί σε προηγούμενο στάδιο, ακόμα και σε δυνητικό επίπεδο εκδήλωσης στο μέλλον. Επίσης γίνεται πλήρης αποδελτίωση των νομικών και άλλων θεσμικών υποχρεώσεων του οργανισμού, διότι ο σεβασμός του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου αποτελεί τον στοιχειώδη και πλέον προφανή στόχο του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης. Τέλος, η υπό διαμόρφωση πολιτική εξειδικεύεται με τη μορφή ενός ή περισσοτέρων προγραμμάτων, στα οποία θα πρέπει να διατυπώνονται με τον σαφέστερο δυνατό τρόπο τα εξής: (α) γενικοί και ειδικοί στόχοι, (β) χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των στόχων, (γ) απαραίτητοι ρόλοι/υπευθυνότητες για την υλοποίηση των στόχων, (δ) απαιτούμενα μέσα (πέραν του ανθρώπινου δυναμικού) για την υλοποίηση των στόχων, (ε) ρίσκο κατά την υλοποίηση και εναλλακτικά σχέδια. Η περιβαλλοντική πολιτική έχει συγκεκριμένους στόχους, συμβατούς με την περιβαλλοντική στρατηγική του οργανισμού που διατυπώθηκε στην αρχή της διαδικασίας, οι οποίοι επιλύουν τα προβλήματα που ανέδειξε η καταγραφή της υπάρχουσας κατάστασης. Η περιβαλλοντική πολιτική, όπως και η περιβαλλοντική στρατηγική του οργανισμού, θα πρέπει να διαχέονται μέσα στον οργανισμό και να κοινοποιούνται στο ευρύτερο κοινό.

Εφαρμογή της περιβαλλοντικής πολιτικής

Το στάδιο αυτό είναι το δυσκολότερο και πιο χρονοβόρο. Περιλαμβάνει τα εξής: (α) Αντιστοίχιση ρόλων με συγκεκριμένα μέλη του προσωπικού. (β) Εξακρίβωση ότι το παραπάνω προσωπικό έχει καλή και πρακτική κατανόηση της πολιτικής του οργανισμού. Εκπαίδευση του προσωπικού. Καθορισμός της ροής εργασίας και των διαδικασιών εργασίας (workflow) του αρμόδιου προσωπικού. (γ) Λεπτομερής τεκμηρίωση του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης ώστε να είναι δυνατός ο εσωτερικός και εξωτερικός έλεγχος (auditing) και η διαπίστωση προσαρμογής του σε κάποιο από τα πρότυπα (π.χ. το EMAS). Η τεκμηρίωση παίρνει τη μορφή ενός πλήρους φακέλου (handbook), όπου περιγράφονται τα διάφορα μέρη του συστήματος και υπάρχουν παραπομπές σε συνοδευτικό υλικό. Όλα τα έγγραφα έχουν σαφείς ημερομηνίες δημιουργίας / λήξης / αναθεώρησης. (δ) Κοινοποίηση σε εξωτερικούς συνεργάτες του οργανισμού τυχόν απαιτήσεων που θέτει απέναντί τους ο συγκεκριμένος οργανισμός. Παρακολούθηση συστήματος Στο στάδιο αυτό υποδεικνύεται μια μέθοδος παρακολούθησης. Συχνά η μέθοδος συνίσταται στη συσχέτιση των περιεχομένων τριών πινάκων. Ο πρώτος πίνακας περιέχει ποσοτικές μετρήσεις σχετικά με τις επιπτώσεις της λειτουργίας του οργανισμού στο περιβάλλον (environmental effects register). Οι επιπτώσεις μετρώνται με καλά ρυθμισμένα όργανα μέτρησης και με αξιόπιστες μεθοδολογίες. Οι επιπτώσεις συγκρίνονται με τους στόχους που έχουν τεθεί από τον ίδιο τον οργανισμό (environmental objectives register), ώστε να διαφανεί η θέση του οργανισμού σε σχέση με τους ίδιους τους στόχους του. Τέλος, οι επιπτώσεις συγκρίνονται με ένα αρχείο κανονιστικών διατάξεων (environmental regulations register), ώστε να καταδειχτεί ο βαθμός συμμόρφωσης των επιδόσεων του οργανισμού με το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο.

Έλεγχος και αξιολόγηση

Ο έλεγχος του συστήματος μπορεί να γίνει τόσο εσωτερικά, από στελέχη της επιχείρησης, όσο και εξωτερικά, από εξωτερικούς συνεργάτες. Ο στόχος του ελέγχου σε αυτό το επίπεδο 190 είναι η επαναθεώρηση και προσαρμογή οποιουδήποτε στοιχείου του συστήματος (στρατηγική, πολιτική, στόχοι, διοίκηση, εργαλεία και μέσα παρακολούθησης), ώστε να λαμβάνονται υπόψη: (α) η βούληση του οργανισμού για αυστηρότερους ή χαλαρότερους στρατηγικούς στόχους, (β) αλλαγές στην λειτουργία του οργανισμού, (γ) αλλαγές στην τεχνολογία, (δ) αλλαγές στη νομοθεσία, (ε) τα ευρήματα του ίδιου του ελέγχου. Βεβαίως, έλεγχος εκτελείται και από πιστοποιημένους (accredited) φορείς και αποσκοπεί στη διαπίστωση της σωστής δόμησης και λειτουργίας του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης. Προκειμένου ο έλεγχος αυτός να είναι εφικτός, απαιτείται η πλήρης τεκμηρίωση του συστήματος και αναλυτικά μεγέθη και εγγραφές σχετικά με μετρήσεις επιπτώσεων, εκπαίδευση προσωπικού, πράξεις εσωτερικού ελέγχου για τη βελτίωση της απόδοσης, αποτελέσματα εξωτερικών ελέγχων.

Αυτή τη στιγμή η διοίκηση του Δήμου έχει πάρει τέσσερα πρόστιμα για το περιβάλλον για παραβάσεις προ δύο ετών για τις οποίες δεν έχει κάνει τίποτα.

Για να κάνει λιμάνι τη ναυταθλητική μαρίνα, ο Πρόεδρος του Οργανισμού Γιάννης Γάλλος εν αγνοία του Διοικητικού του Συμβουλίου και κατά παράβαση προυπάρχουσας Απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Καλλιθέας με προσωπική του επιστολή στο Υπουργείο Τουρισμού καταπάτησε τους όρους παραχώρησης από το Κράτος στην Καλλιθέα της μαρίνας και προκάλεσε την έκδοση ενός απαράδεκτου Ειδικού Κανονισμού. Πληροφορήθηκα ότι με την ίδια μέθοδο με προσωπική του επιστολή και εν αγνοία των προϊσταμένων του αρχών διοίκησης με νέα προσωπική επιστολή του προς το Υπουργείο Τουρισμού μεθοδεύει νέα τροποποίηση του Ειδικού Κανονισμού αυξάνοντας τα μέτρα ώστε να νομιμοποιήσει τον ελλιμενισμό του COSMOS.

Όλες οι αρμόδιες κρατικές ελεγκτικές αρχές, ενώ έχουν ενημερωθεί για τις μεθοδεύσεις και παραβάσεις της Διοίκηση του Δήμου κωλυσιεργούν εδώ και οκτώ μήνες τις αυτονόητες απαντήσεις στις καταγγελίες μου, ώστε να κερδίσει χρόνο η νέα διοίκηση στην απεγνωσμένη προσπάθεια να υλοποιήσει το ….όραμά της για την πόλη μας. Η υψηλή προστασία βγάζει μάτι.

Οτι και να κάνουν όμως ένα  πράγμα είναι προφανές : Αδυνατούν να διαχειριστούν την παραλιακή ζώνη προς όφελος των κατοίκων της Καλλιθέας. Μόνη λύση ή η διοικητική απομάκρυνσή τους ή η ανάθεση από το κράτος σε άλλον φορέα της διαχείρισης της έκτασης αυτής ώστε να γλυτώσουμε από την ανικανότητα των σημερινών διαχειριστών.

Και όταν αναφέρομαι σε άλλον φορέα εννοώ το Υπουργείο αθλητισμού ή την Περιφέρεια Αττικής και όχι τα ιδιωτικά συμφέροντα που τρίβουν τα χέρια τους και διεκδικούν πλέον για να …επενδύσουν σε έναν…τουριστικό λιμένα και όχι μια εθνική ναυταθλητική μαρίνα, εκμεταλλευόμενα την υποβάθμιση και καταστροφή που προκαλεί ο Δήμος.

Καλούνται οι Πρόεδροι των ναυταθλητικών φορέων να αντιληφθούν ότι τα βάρη που καλούνται να επωμισθούν δεν είναι τυχαία αλλά στο πλαίσιο ενός γενικότερου σχεδίου εξυπηρέτησης ιδιωτικών συμφερόντων στα οποία η δραστηριότητά τους αποτελεί εμπόδιο. Με νομικά προσχήματα που κατασκευάζουν τους δείχνουν πολύ ευγενικά την πόρτα εξόδου από τη ναυταθλητική τους μαρίνα. Αφού τους συσσώρευσαν όλους εδώ, διώχνοντας τους -για ιδιωτικοποίηση από Ελληνικό, Αλιμο και Νέο Φάληρο κατασκευάζοντας το περίφημο Εθνικό ναυταθλητικό κέντρο, ήρθε η ώρα της οριστικής και αμετάκλητης καταδίκης τους στο όνομα της …ανάπτυξης. Ας αφήσουν την αναποτελεσματική πολιτική καλών σχέσεων και ας αντιληφθούν τους στόχους αυτών που συνδιαλέγονται. Κάθε συμβιβασμός τους είναι και ένα βήμα ιδιωτικοποίησης. Η συνεργασία και η κοινή δράση τους μοναδική ασπίδα προστασίας.

Λυπάμαι που το λέει αυτό κάποιος που έδωσε αγώνες για να πάρει ο Δήμος τη φυσική παραλία του, αλλά με τέτοιες μεθοδεύσεις …δεν πάει άλλο.  

 ΥΓ. Το θέμα της ιδιωτικοποίησης των ελληνικών μαρίνων κυριάρχησε κατά τη δεύτερη ημέρα του διήμερου Forum στο οποίο κυβερνητικοί αξιωματούχοι και εκπρόσωποι του ιδιωτικού τομέα συμφώνησαν ότι έχουν γίνει πολλά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά απομένουν ακόμη πολλά να επιτευχθούν ώστε να αξιοποιήσει η χώρα το δυναμικό της στο έπακρο.

Υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Στέργιος Πιτσιόρλας:

«Η ελληνική κυβέρνηση είναι προσηλωμένη στον στόχο της ενίσχυσης του θαλάσσιου τουρισμού στην Ελλάδα μέσω της υλοποίησης δέσμης μέτρων που περιλαμβάνουν την ιδιωτικοποίηση των μαρίνων στον Άλιμο, τη Χίο, το Αργοστόλι και την Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, βάσει του μοντέλου της σύμβασης παραχώρησης.
Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται η συνεργασία με τις λιμενικές αρχές σε διάφορες τοποθεσίες ανά την Ελλάδα για την κατασκευή νέων μαρίνων μέσω του μοντέλου σύμπραξης δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, η οποία θα επιταχυνθεί φέτος το καλοκαίρι».

Πρόεδρος της Ένωσης Μαρίνων Ελλάδας, Σταύρος Κατσικάδης: η Ελλάδα πρέπει να ανανεώσει το πλαίσιο λειτουργίας των τουριστικών λιμανιών της

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ