Παράγοντες και Παραγοντίσκοι

54

Η Καλλιθέα δεν είναι απλώς θύμα της κρίσης… Είναι και θύμα κακών πολιτικών χειρισμών γιατί βρέθηκε τα τελευταία χρόνια στα χέρια παραγοντίσκων που οδήγησαν – για ίδιο όφελος – τα πράγματα ως εδώ και προετοίμασαν το έδαφος για την κατάρρευση του Δήμου, στην οποία σαφώς συνηγόρησε η ύφεση σε όλα τα επίπεδα…

Οι παραγοντίσκοι, βέβαια, που αναφέρονται στο άρθρο, είναι εκείνοι που εμφανίστηκαν ξαφνικά πριν λίγο καιρό(ή μήπως και τώρα;) και φιγουράριζαν με πηχιαίους τίτλους και φωτογραφίες σε τοπικά πρωτοσέλιδα, ή μέσω του διαδικτύου σε ομάδες ή σελίδες που δημιούργησαν για να προβληθούν ως σωτήρες του τόπου.

Είναι εκείνοι που, σ’ ένα τόπο βυθισμένο στην υπανάπτυξη, πάντα ο Τύπος τους προβάλλει ως καταξιωμένους και επιτυχημένους. Ένα τους τηλεφώνημα και να το διθυραμβικό πρωτοσέλιδο. Αναγνωρίζουν πλέον όλοι, ότι αυτοί οι νεοεισερχόμενοι παραγοντίσκοι  και παράγοντες ευθύνονται «για την κατάρρευση της πόλης», αλλά κανείς δεν πρόκειται να τους ενοχλήσει παραπέρα γιατί… έτσι είναι το σύστημα στην Ελλάδα.

Ένα δημόσιο πολιτικό πρόσωπο, ή δημοτικό πρόσωπο κατά έναν μαγικό τρόπο, «ενδύεται» με τον μανδύα του ισχυρού, του καταξιωμένου, του εκλεκτού. Δύο μήνες να διατελέσει κάποιος υποψήφιος, αρκούν για να τον συνοδεύει ο τίτλος στο υπόλοιπο της ζωής του. Ο λαός, βλέπετε, είναι εξουσιολάγνος, έλκεται από πρόσωπα της εξουσίας κι από το ευρύτερο πολιτικό στάτους.

Ετυχε, κάποτε, να δω πρωθυπουργό – πριν πολλά χρόνια – να κυκλοφορεί στην πλατεία της πόλης συνοδευόμενος μόλις από τρεις – τέσσερις ανθρώπους, χωρίς τον ασφυκτικό κλοιό μπράβων που βλέπουμε σήμερα και την υστερική «πολιορκία» διαφόρων παρατρεχάμενων και εκστασιασμένων από την λάμψη της αναγνωρισιμότητας ή χωρίς στημένο τηλεοπτικό σόου σε καφενείο.

Τόλμησε ποτέ κανένας μας να αρθρώσει κριτικό λόγο ενάντια σε κάποιον από αυτούς τους παράγοντες αλλά και στους τυχάρπαστους «παραγοντίσκους» που κρατούν στα χέρια τους τις τύχες του τόπου μας και ευθύνονται για την τελματώδη κατάσταση στην πόλη; Ακόμη και αν κάποιος διανοηθεί να αντιμιλήσει με όσα επιχειρήματα θέλει σε κάποια δημόσια διαβούλευση, θα βρεθούν κάποιοι παρατρεχάμενοι να τον «ταπώσουν», γιατί η εξουσία στην Ελλάδα δεν αγαπά τον αντίλογο.

Και πάλι ανασύρω από τη μνήμη μου μια περίπτωση που κάποια κυρία δέχθηκε έντονες επικρίσεις από το περιβάλλον πρώην Υποψήφιου Δημάρχου επειδή… τόλμησε να αντιμιλήσει στο παιδί του. Μάλιστα, η οργίλη απορία του «περιβάλλοντος» εκφράστηκε με την πραγματικά αμίμητη φράση: «Μα, να αντιμιλήσει στη… γυναίκα του υποψηφίου;»! Λέσα – γιαλέσα, εθίχθ’ η δημαρχέσα….

Η εξουσία, η επίγνωση επιρροής, η ηγεμονική νοοτροπία που μπορεί να χαρακτηρίζει ακόμη και τον τελευταίο αντιδήμαρχο του μικρότερου δήμου ή τιτλούχου ως υποψηφίου, όλα αυτά αποτελούν πλέον κύρια γνωρίσματα της ισχυροποίησης του συστήματος εξουσίας, έτσι ώστε όποια κριτική κι αν δεχθεί να εξοστρακίζεται αυτομάτως. Γι’ αυτό κι ο ντόρος σε κάθε κίνηση δημάρχου, περιφερειάρχη, υπουργού, γι’ αυτό και οι κουστωδίες, οι συνοδείες, οι ακόλουθοι: για να επισημαίνουν την ισχύ, το αίσθημα κυριαρχίας, την δυναμική της εξουσίας που προκαλεί δέος και «ψαρώνει» τον κόσμο.

Ο τοπικός παραγοντισμός πρέπει να αλλάξει ρότα, για τον απλούστατο λόγο ότι αυτά τα ειδικά εφέ που για δεκαετίες «θόλωναν τα νερά» πλέον δεν έχουν απήχηση σ’ έναν λαό με ανεβασμένο το μορφωτικό του επίπεδο και προσανατολισμένο στην ανάπτυξη κι όχι στις δημόσιες σχέσεις. Οι κριτικές θα πυκνώνουν όσο οι πολιτικοί παράγοντες, οι δημοτικοί παράγοντες επιμένουν σε κινήσεις εντυπωσιασμού, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα την ανάπτυξη.
Επιτέλους σοβαρευτείτε όλοι και αν θέλετε να ασχοληθείτε με τον τόπο σας, με την Καλλιθέα, ασχοληθείτε με τους ανθρώπους αυτής της πόλης που αντιμετωπίζει προβλήματα σοβαρά και όχι μόνο με το πως θα πάρετε την καρέκλα.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ