Πέτρος Τσανγκ, ένας Κινέζος δίνει «χρυσές βίζες» στην Καλλιθέα

110

Η αρχή

 Τα πρώτα κινεζικά καταστήματα στην περιοχή εμφανίζονται το 1998, την περίοδο που γίνεται το πρώτο άνοιγμα προς τους μετανάστες και χορηγούνται άδειες παραμονής. Μέχρι εκείνη την στιγμή, οι Κινέζοι στην Ελλάδα δεν ξεπερνούσαν τους 200, θυμάται ο Πέτρο Τσανγκ, ο οποίος βρισκόταν τότε ήδη 28 χρόνια στην Ελλάδα.
Ο Τσανγκ ήρθε για πρώτη φορά στην Αθήνα το ’71 με υποτροφία της UNESCO για να σπουδάσει. Αγάπησε όμως μία Ελληνίδα, παντρεύτηκε και δεν έφυγε ποτέ. Οταν λοιπόν στα τέλη της δεκαετίας του ’90 άρχισαν να φτάνουν εκατοντάδες Κινέζοι, κυρίως από Ιταλία και Ισπανία, ο Τσανγκ, πλέον πλήρως εγκλιματισμένος, και μιλώντας άπταιστα ελληνικά, ανέλαβε να τους βοηθήσει. Εκανε τα πάντα, από το να τους συμβουλεύει, να τους μεταφράζει και να τους συνοδεύει στις διάφορες υπηρεσίες μέχρι να τους γυρίζει με το αυτοκίνητο στις διάφορες περιοχές της Αθήνας ψάχνοντας την ιδανική τοποθεσία για την China Town – όπως αποκαλούν σε κάθε χώρα που μεταναστεύουν τη γειτονιά όπου δραστηριοποιούνται, ζουν και εργάζονται.
Θυμάται πως η Αγία Παρασκευή, του Ζωγράφου και το Παγκράτι ήταν ψηλά στις επιλογές τους, αλλά τελικά κατέληξαν στην περιοχή του Μεταξουργείου. «Υπήρχαν πάρα πολλά εγκαταλελειμμένα κτίρια και πολύ χαμηλά ενοίκια και, βέβαια, ήταν κοντά στην Ομόνοια…» Κάπως έτσι γεννήθηκε η China Town όπως την ξέρουμε σήμερα: η γειτονιά με εκατοντάδες καταστήματα και υπηρεσίες που πολλές φορές απευθύνονται αποκλειστικά στην κινεζική κοινότητα: σούπερ μάρκετ, φαρμακεία, κομμωτήρια, money transfer, υπαίθρια αγορά κινεζικών λαχανικών – «όσοι δεν μένουν στη γύρω περιοχή μπορεί να διανύσουν και χιλιόμετρα μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθούν από κάποιον δικό μας», μας λέει. Ο ακριβής αριθμός των καταστημάτων παραμένει άγνωστος, αφού δεν υπάρχουν πουθενά επίσημα καταγεγραμμένα στοιχεία – πόσο μάλλον οποιαδήποτε εκτίμηση για τους τζίρους τους.

«Ολοι έχουμε καταλάβει πως υπάρχει ψωμί στη “χρυσή βίζα” και θέλουμε όλοι από λίγο», εξηγεί ο Πέτρος Τσανγκ. «Βέβαια κάποιοι, όπως οι επενδυτές των Εξαρχείων, παίρνουν τη φραντζόλα ενώ άλλοι, όπως εγώ, τα ψίχουλα», συμπληρώνει γελώντας σε άπταιστα ελληνικά. Ο ίδιος είναι αυτό που λένε στην αγορά «ατζέντης», συνεργάζεται, δηλαδή, με ελληνικά δικηγορικά και μεσιτικά γραφεία και αναλαμβάνει την εξυπηρέτηση των συμπατριωτών του που έρχονται σε αναζήτηση ακινήτων.

Στην Καλλιθέα

Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, να μείνει εκτός του κινεζικού μεσιτικού… πάρτι.

«Δυστυχώς, δεν προλαβαίνω να ασχολούμαι όσο θα ήθελα. Εχω πουλήσει μόνο 80 σπίτια», λέει στην «Κ». Τα περισσότερα στην Καλλιθέα, αλλά τελευταία αρκετά και στο Λουτράκι. Εχει, όπως λέει, πολλούς πελάτες που είχαν ήδη «χρυσή βίζα» από την Κύπρο, αλλά πλέον προτιμούν την Ελλάδα (λόγω του ότι ανήκει στον χώρο Σένγκεν). Ενώ παρατηρεί πως έχουν αρχίσει να εμφανίζονται όλο και περισσότεροι που σκέφτονται σοβαρά να μείνουν οι ίδιοι στην Ελλάδα. «Ειδικά κάποιοι με μικρά παιδιά που αναζητούν ένα πιο χαλαρό φιλικό εκπαιδευτικό σύστημα», σημειώνει.

Γενναιόδωρο ποσοστό

Ο ίδιος κάνει για τους πελάτες του τα πάντα: τους κλείνει εισιτήρια, τους βρίσκει ξενοδοχεία, τους προτείνει εστιατόρια (οι μεγαλύτεροι σε ηλικία τρώνε αποκλειστικά σε κινέζικα) και τους προσφέρει έναν Κινέζο οδηγό για τις μετακινήσεις τους. Αν γίνει το συμβόλαιο παίρνει ένα γενναιόδωρο ποσοστό, αλλά πλέον χρεώνει χωριστά και τις υπηρεσίες του: «100 ευρώ την ημέρα, αν και τα χρήματα αυτά τα επιστρέφω εάν προχωρήσει η αγορά», διευκρινίζει.

2.000 βίζες

Το πρόγραμμα της «χρυσής βίζας» ξεκίνησε στην Ελλάδα το 2013 – λίγο καθυστερημένα σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Πορτογαλία, η Μάλτα ή η Κύπρος. Το κόστος της επένδυσης μπορεί να είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη (250.000 ευρώ έναντι, π.χ., 500.000 στην Πορτογαλία), αλλά ακόμα η Ελλάδα δεν προσφέρει όσα ο ανταγωνισμός (π.χ. άδεια εργασίας στην Πορτογαλία ή διαβατήριο στην Κύπρο για πολύ μεγαλύτερες, βέβαια, επενδύσεις). Το ξεκίνημα ήταν κάπως «χλιαρό»: Την πρώτη χρονιά βγήκαν μόνο 42 άδειες. Μέσα σε τέσσερα χρόνια, όμως, τα νούμερα εκτοξεύθηκαν: Συνολικά, έχουν καταγραφεί 4.962 χορηγήσεις αδειών διαμονής σε αγοραστές και μέλη της οικογένειάς τους. Οι Κινέζοι είναι πρώτοι στη λίστα με 2.091 άδειες. Υπάρχει όμως κάτι που έχει πρόσφατα κινήσει υποψίες: Κάποιοι Κινέζοι έχοντας αγοράσει ακίνητο, παίρνουν τη βίζα και στη συνέχεια το πουλάνε, διατηρώντας όμως τη βίζα. Το καλοκαίρι, εντοπίστηκαν τέτοιες περιπτώσεις (κατά τον έλεγχο αιτήματος βίζας των νέων Κινέζων αγοραστών) και έτσι ακυρώθηκαν οι βίζες των πωλητών. Προσπαθούν όμως οι αρμόδιοι να βρεθεί μια λύση, ώστε να ελέγχονται και εκείνοι που ίσως προβούν σε πώληση σε κάποιον που δεν έχει ανάγκη τη «χρυσή βίζα», καθώς αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ελεγκτικός μηχανισμός.

Για μία φωτογραφία με τον πρωθυπουργό
Λίγο πριν επιβιβαστεί στο αεροπλάνο για να επιστρέψει στο Πεκίνο, ο πρωθυπουργός της Κίνας έκανε μια γρήγορη στάση σε ξενοδοχείο του αεροδρομίου για μια «κλειστή» συνάντηση. Εκεί τον περίμεναν περίπου 100 μέλη της κινεζικής κοινότητας: εργαζόμενοι της πρεσβείας και των κρατικών επιχειρήσεων, Κινέζοι φοιτητές που παρακολουθούν μαθήματα σε ελληνικά πανεπιστήμια και εκπρόσωποι των 10 κινεζικών συνδέσμων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. «Εγινε μάχη σε κάθε σύνδεσμο για το ποια μέλη θα παρευρεθούν», ομολογεί ο Πέτρο Τσανγκ ως πρόεδρος του συνδέσμου Κινέζων επαγγελματιών τουρισμού. «Για εμάς είναι εμπειρία ζωής να δούμε τον πρωθυπουργό μας και να φωτογραφηθούμε μαζί του. Είναι όπως ήταν για τους προγόνους μας το να συναντήσουν τον αυτοκράτορα». Οι «τυχεροί» καλεσμένοι ήταν εκεί δύο ώρες νωρίτερα. «Επρεπε να κάνουμε πρόβες για το πώς θα στοιχηθούμε όταν μπει στην αίθουσα», εξηγεί ο Τσανγκ.

Στο τέλος της εκδήλωσης και για περίπου μία ώρα οι διαπιστευμένοι φωτογράφοι έβγαλαν εκατοντάδες ομαδικές φωτογραφίες, οι οποίες έχουν γίνει ανάρπαστες. Μόνο ο Πέτρο Τσανγκ για 11 φωτογραφίες πλήρωσε 220 ευρώ. «Αξίζει τον κόπο. Θα τις βλέπουν τα εγγόνια μου και τα παιδιά τους και θα είναι περήφανα».

Πηγή kathimerini.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ