Οι φυτικές ίνες της διατροφής, το μικροβίωμα του εντέρου και η αρτηριοσκλήρυνση

Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας έχει στραφεί προς το μικροβίωμα του εντέρου και τον ρόλο που αυτό επιτελεί στην υγεία αλλά και σε παθολογικές καταστάσεις, όπως η αρτηριοσκλήρυνση των αγγείων.

Το εντερικό μικροβίωμα αποτελείται από τους πληθυσμούς μικροβίων που κατοικοεδρεύουν στο έντερο (τα «καλά» βακτήρια είναι τα μπιφιντοβακτήρια και οι γαλακτοβάκιλλοι) και το οποίο φαίνεται τελικά πως αποτελεί έναν σημαντικό ρυθμιστή του σακχάρου του αίματος, του οξειδωτικού στρες και της φλεγμονής που εμφανίζεται στα διάφορα συστήματα του σώματός μας αλλά και στην ευαισθησία που παρουσιάζουν οι ιστοί και τα κύτταρά τους στη δράση της ινσουλίνης (ινσουλινοευαισθησία). Ο πολλαπλός αυτός ρόλος των μικροβιακών πληθυσμών του εντέρου το καθιστά πλέον εκτός από το όργανο απορρόφησης των θρεπτικών ουσιών των τροφών και ένα πολύτιμο όργανο του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού που αποτελεί α) ρυθμιστικό φραγμό μεταξύ του εξωτερικού και του εσωτερικού περιβάλλοντος και β) ρυθμιστή της ανοσολογικής απάντησης του οργανισμού μέσω του μηχανισμού της συστημικής φλεγμονής.

Με αυτόν τον τρόπο επηρεάζει έμμεσα και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο αφού το οξειδωτικό στρες και η φλεγμονή επηρεάζουν με την σειρά τους την υγεία των αγγείων του οργανισμού και ειδικότερα την ελαστικότητά τους. Με το πέρασμα των ετών είναι γνωστό πως τα αγγεία χάνουν την ελαστικότητά τους και το φαινόμενο ονομάζεται αρτηριοσκλήρυνση. Το επιστημονικό ερώτημα αφορά τις αλλαγές που κάποιος μπορεί να επιφέρει στον τρόπο ζωής του ώστε μέσω ενός υγιεινότερου τρόπου ζωής να έχει μια καλύτερη ισορροπία μικροβιακών πληθυσμών στο έντερό του και μέσω αυτής να επιβραδύνει όσο καλύτερα μπορεί το φαινόμενο της αρτηριοσκλήρυνσης. Η τελευταία αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα καρδιομεταβολικού κινδύνου σε άτομα με μεταβολικό σύνδρομο (μια κατάσταση που περιγράφεται από ταυτόχρονη συνύπαρξη αυξημένης περιφέρειας μέσης, αυξημένου σακχάρου αίματος νηστείας, αυξημένων τριγλυκεριδίων, αυξημένης χοληστερίνης αίματος και αυξημένης αρτηριακής πίεσης).

Τα νεότερα δεδομένα λοιπόν υποδεικνύουν ότι η σχέση μεταξύ αρτηριοσκλήρυνσης και ποικιλίας μικροβιακών πληθυσμών του εντέρου είναι αντίστροφη. Επειδή ακριβώς η ισορροπία των μικροβίων του εντέρου επηρεάζεται άμεσα από την διατροφή, φαίνεται τελικά πως η αρτηριοσκλήρυνση (που είναι διαφορετικό φαινόμενο από την αθηρωμάτωση των αγγείων) επηρεάζεται από την διατροφή μέσω του δεύτερου εγκεφάλου του σώματός μας: του εντέρου. Η παχυσαρκία, το αυξημένο ενδοσπλαγχνικό λίπος συσχετίζονται με μικρότερη βιοποικιλότητα στο έντερο και άρα με μεγαλύτερη τάση για αρτηριοσκλήρυνση. Η μικρότερη βιοποικιλότητα του εντέρου εμφανίζεται και σε μια σειρά φλεγμονωδών παθήσεων όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, η ψωρίαση και η πολλαπλή σκλήρυνση. Η μη επαρκής λήψη φυτικών ινών μέσα από την καθημερινή διατροφή οδηγεί σε μειωμένη βιοποικιλότητα στο έντερο και άρα σε αυξημένο κίνδυνο για αρτηριοσκλήρυνση.

Εν αναμονή λοιπόν περισσότερων μελετών για την επιβεβαίωση των ανωτέρω και σε διατροφική εγρήγορση μια και: είμαστε ότι τρώμε.
Παπαμίκος Βασίλειος

Νοσοκομειακός Διαιτολόγος ΓΝΑ – Κοργιαλένειο Μπενάκειο

M.Med.Sci Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Πανεπιστημίου Γλασκώβης
MSc Healthcare Manager, Πανεπιστημίου Αθηνών
Πτυχιούχος Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Χαροκοπείου Πανεπιστημίου

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ