ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ…

73

Μια γλαύκα, μα ποια γλαύκα… (ή, Άλλα τα μάτια του μπούφου κι άλλα της κουκουβάγιας)

Όπως έχω γράψει και σε προηγούμενο άρθρο, το τι μπορεί να χαρακτηριστεί «βλακεία» και τι «ευφυές» είναι πολλές φορές εντελώς σχετικό. Συχνά δε, ο χαρακτηρισμός αυτός ενδέχεται να μεταβάλλεται ανάλογα με τον τόπο και το χρόνο. Πέρα από τη σφαίρα των ιδεών, το φαινόμενο αυτό μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και στο επίπεδο του συμβολισμού. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση της κουκουβάγιας.

Όπως λίγο-πολύ γνωρίζουμε όλοι, στην αρχαία Ελληνική μυθολογία η Αθηνά  ήταν η θεά της σοφίας. Σύμβολό της (αλλά και μια μεταμόρφωσή της, σύμφωνα με ορισμένους) ήταν η κουκουβάγια ή  γλαύξ (αιτ. γλαῦκα) στα αρχαία ελληνικά. Η Αθηνά αναφέρεται συχνά από τον Όμηρο ως Γλαυκώπις, δηλ. γαλανομάτα / αυτή η οποία έχει σπινθηροβόλο βλέμμα. Η κουκουβάγια διαθέτει σπινθηροβόλο βλέμμα, καθώς επίσης και την ικανότητα να βλέπει στο σκοτάδι (δηλ. αυτά που οι άλλοι δε μπορούν – την αθέατη πλευρά των πραγμάτων). Γι΄αυτό και οι αρχαίοι Έλληνες την επέλεξαν ως σύμβολο της σοφίας, ενώ οι Αθηναίοι αποφάσισαν να κοσμεί τη μία πλευρά των νομισμάτων τους (στην άλλη πλευρά ήταν η προτομή της Αθηνάς) από τον 6ο αιώνα πΧ και για τα επόμενα 400 χρόνια. Τα νομίσματα με την κουκουβάγια έμειναν γνωστά στην ιστορία ως «Αθηναϊκές Γλαύκες», έθεσαν τους βασικούς κανόνες της νομισματοκοπίας και αποτέλεσαν τη βάση των συναλλαγών σε ολόκληρο τον τότε κόσμο (κάτι δηλ. σαν το δολάριο της αρχαιότητας). Πολλούς αιώνες αργότερα, η γλαύκα εμφανίστηκε και πάλι στη μια όψη της σύγχρονης δραχμής, και μετέπειτα στο ελληνικό νόμισμα του 1 ευρώ.

 

Περισσότερα εδώ

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ