Καλό Ταξίδι Σταμάτη Παπαβασιλείου

Δυστυχώς φεύγουν πολλοί γρήγορα οι άνθρωποι που αξίζουν…
Μια παλιά ανάρτηση για το έργο που έκανε για το νησί…
Για την πρόσφατη διπλή βράβευση του έργου: «ΤILOS», με την απονομή του 1ου Ευρωπαϊκού Βραβείου Βιώσιμης Ενέργειας (EU Sustainable Energy Awards) από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και με την απονομή του 1ου Ευρωπαϊκού Βραβείου Κοινού μέσω διαδικτυακής ψηφοφορίας, συγχαίρω τον Δήμο Τήλου για την στήριξή του έργου, την εταιρία EUNICE (Eunice Energy Group) που υλοποιεί την ιδιωτική Ελληνική επένδυση καθώς και τους λοιπούς εταίρους του έργου, από 7 Ευρωπαϊκές χώρες : ΔΕΔΔΗΕ, WWF, ΑΕΙ Πειραιά ΤΤ, Younicos κλπ.
Με αφορμή την επιτυχία αυτή, θα ήθελα να κοινοποιήσω κάποιες πληροφορίες του έργου καθώς και κάποιες προσωπικές μου σκέψεις.
Η μικρή Δωδεκανησιακή Τήλος, των 790 κατοίκων και των 64,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων, πολύ σύντομα θα λειτουργεί με υψηλό επίπεδο ενεργειακής αυτονομίας χάρις στην μέγιστη διείσδυση ΑΠΕ και σε ένα έξυπνο μικροδίκτυο (~100%).
Η υπογραφή της Ευρωπαϊκής σύμβασης του έργου – στο πλαίσιο του Horizon 2020 – έγινε τον Γενάρη 2015 με χρονική διάρκεια 48 μηνών, για ποσόν: 11.000.000 € Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και 4.000.000 € πρόσθετη Ιδιωτική Ελληνική επένδυση.
Μέχρι τον Γενάρη 2015, η Τήλος ηλεκτροδοτείτο μέσω υποβρυχίων καλωδίων για ικανοποίηση συνολικής ετήσιας ζήτησης ~3GWh από τον αυτόνομο πετρελαϊκό σταθμό παραγωγής ενέργειας της Κω, μέσω της Νισύρου. Μια διασύνδεση πολύ αναποτελεσματική λόγω των συχνών και σε πολλές περιπτώσεις μακράς διάρκειας διακοπών ρεύματος.
Πλέον, πολύ σύντομα, η Τήλος θα λειτουργεί αυτόνομα ενεργειακά, εξοικονομώντας σημαντικές ποσότητες πετρελαίου και αποφεύγοντας ετήσιο κόστος συμβατικής ηλεκτροπαραγωγής της τάξεως των 350.000 € (άμεσο οικονομικό όφελος), που ως εισαγόμενο επιβαρύνει και το ετήσιο κόστος εισαγωγών.
Η Ελλάδα μας, διαθέτει 117 νησιά που κατοικούνται (τα 79 με πληθυσμό άνω των 100 κατοίκων και τα 53 άνω των 1.000), που μέχρι σήμερα ο τρόπος ηλεκτροδότησής τους είναι μέσω αυτόνομων συμβατικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, είτε στο ίδιο το νησί, είτε σε ένα νησί από μια ομάδα νησιών και η μέσω υποβρυχίων καλωδίων ηλεκτροδότηση των λοιπών, με ετήσιο κόστος ηλεκτροδότησης που εκτιμάται άνω του ενός δις. ευρώ, επιβαρύνοντας ταυτόχρονα το ετήσιο κόστος εισαγωγών, ως εισαγόμενη η πρώτη ύλη.
Αντί αυτού του ζημιογόνου τρόπου ηλεκτροδότησης σε μια αιμορραγούσα Εθνική οικονομία, που συνοδεύεται από ευρύτατη περιβαλλοντική επιβάρυνση, η Πατρίδα μας θα μπορούσε να προωθήσει μια εναλλακτική Εθνική εφαρμογή των ΑΠΕ στα νησιά μας, διαθέτοντας ατέλειωτη «εγχώρια ενεργειακή πρώτη ύλη» δωρεάν, είτε πρόκειται για τον άνεμο, για τον ήλιο, είτε για τα θαλάσσια κύματα.
Και για τους εχθρούς των ΑΠΕ, που θα μιλήσουν για το εισαγόμενο κόστος των μονάδων ΑΠΕ, η απάντηση είναι μία: στο χέρι μας είναι να δημιουργήσουμε και να υποστηρίξουμε βιομηχανίες που θα κατασκευάζουν τις μονάδες ΑΠΕ.
Η επόμενη ενεργειακή μέρα, πρέπει να είναι Εθνική, να στηρίζεται στις εγχώριες πρώτες ύλες και στις μονάδες ΑΠΕ που θα κατασκευάζονται από Ελληνικά χέρια.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ