Ιστορίες Παρακολουθήσεων και Υποθέσεις από τον πιο Γνωστό Έλληνα Ιδιωτικό Ντετέκτιβ

81

Ο Γιώργος Τσούκαλης ήθελε να γίνει ηθοποιός, αλλά δεν είχε ταλέντο στην υποκριτική.

Ξεκίνησε την καριέρα του ως ιδιωτικός ερευνητής, σε ηλικία μόλις 12 ετών. Όταν ένας υπάλληλος της ΔΕΗ προσπάθησε να ενοχοποιήσει έναν γείτονά του για την κλοπή κάποιων καλωδίων που είχε διαπράξει ο ίδιος, εκείνος υπέδειξε τον πραγματικό ένοχο.

Ο Γιώργος Τσούκαλης, ίσως ο πιο γνωστός Έλληνας ιδιωτικός ερευνητής, μπορεί να σπούδασε οικονομικά, αλλά πάντα αγαπούσε την αδρεναλίνη. Όπως λέει και ο ίδιος, από μικρός ήθελε να γίνει «είτε ντετέκτιβ, είτε ηθοποιός». Ευτυχώς για τον ίδιο, δεν είχε ταλέντο στην υποκριτική.

VICE: Πώς εκπαιδεύεται κάποιος στο επάγγελμα του ιδιωτικού ερευνητή; Υπάρχει κάποια ακαδημία;
Γιώργος Τσούκαλης: Στην Ελλάδα, δυστυχώς, όχι. Μαθαίνεις μέσα από την εμπειρία. Στο εξωτερικό, υπάρχουν ακαδημίες: στη Βρετανία, στο Βέλγιο, στις ΗΠΑ, στον Καναδά. Η βρετανική ακαδημία είναι μάλιστα εκπληκτική, πανεπιστημιακού επιπέδου.

Ποιες είναι υποθέσεις που συνήθως φτάνουν στο γραφείο σας; 

Εξαφανίσεις προσώπων, ναυτιλιακές και ασφαλιστικές υποθέσεις. Η κρίση έχει χτυπήσει κόκκινο και διάφοροι επιτήδειοι προσπαθούν με κομπίνες να εισπράξουν χρήματα από ασφαλιστικές εταιρείες. Επίσης, συχνά απευθύνονται στο γραφείο μου γονείς που ανησυχούν ότι τα παιδιά τους έχουν αναπτύξει παραβατική συμπεριφορά.

«Μια ημέρα προτού βρεθεί η σορός του Βαγγέλη Γιακουμάκη, τρώγαμε με τον θείο του. Με ρώτησε τι πιστεύω για την υπόθεση. «Θεωρώ ότι το παιδί είναι νεκρό»»

Πληγωμένες καρδιές, απατημένοι σύζυγοι, δεν προστρέχουν στις υπηρεσίες σας;
Τέτοιες υποθέσεις έχουν εκλείψει εδώ και καιρό. Μειώθηκαν ήδη από το 1981, όταν η μοιχεία έπαυσε να θεωρείται ποινικό αδίκημα.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος μύθος για με το επάγγελμά σας;
Οι υποκλοπές. Δεν υποστηρίζω ότι δεν γίνονται, αλλά δεν υπάρχουν στην έκταση που ίσως κάποιος νομίζει. Προσωπικά, δεν έχω κάνει πότε. Γιατί να το διακινδυνεύσω, όταν θεωρούνται κακούργημα; Όταν μπορώ να φτάσω σε έναν προορισμό μέσα από άλλους δέκα δρόμους, γιατί να διαλέξω τον παράνομο;


Ποια ήταν πιο άβολη στιγμή στην καριέρα σας;
Στην υπόθεση του Άλεξ στη Βέροια, όταν έπρεπε να πω στη Νατέλα ότι το παιδί της ήταν νεκρό, υποδεικνύοντας τους δράστες. Επίσης, στην υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Μια ημέρα προτού βρεθεί η σορός του, τρώγαμε με τον θείο του. Με ρώτησε τι πιστεύω για την υπόθεση. «Θεωρώ ότι το παιδί είναι νεκρό. Αλλά δεν μπορούσα να το πω ούτε στη μητέρα του ούτε στον πατέρα του. Το λέω σε σένα που είσαι πιο ψύχραιμος», του απάντησα. Μια πολύ δύσκολη στιγμή ήταν και η δολοφονία της μουσικού από τον σύζυγό της, στο πάρκο Πικιώνη. Ο δολοφόνος με είχε καλέσει να αναλάβω την υπόθεση, ενώ την είχε σκοτώσει απέναντι από το σπίτι της.

Η ζωή σας έχει κινδυνέψει;
Αρκετές φορές. Στην Κύπρο, σε μία υπόθεση οικονομικής απάτης, αν η Αστυνομία δεν ερχόταν εγκαίρως, μάλλον δεν θα μιλήσουμε αυτήν τη στιγμή. Επίσης, είχε δημιουργηθεί μία περίεργη σχέση με τον κακοποιό Alket Rizai. Του είχα γίνει εμμονή. Με έπαιρνε τηλέφωνο από τη φυλακή απειλώντας να με σκοτώσει, αν δεν έπειθα τη μητέρα ενός θύματός του να τον βοηθήσει στο δικαστήριο. Στην πρώτη του απόδραση, για να με φοβίσει, είχε νοικιάσει το ελικόπτερο στο όνομά μου.

Ένας ιδιωτικός ερευνητής πρέπει πάντα να οπλοφορεί;
Δεν πραγματοποιούμε συλλήψεις εμείς οι ιδιωτικοί ερευνητές. Συλλήψεις κάνει η Αστυνομία. Το όπλο μπορεί να γίνει πειρασμός. Κάποιοι θέλουν να οπλοφορούν, κάποιοι όχι. Προσωπικά, είμαι κατά της οπλοφορίας. Το να αποκτήσω άδεια είναι κάτι πολύ εύκολο με όλες αυτές τις υποθέσεις που αναλαμβάνω, αλλά δεν το θέλω.

Αλήθεια, οι σχέσεις σας με την Αστυνομία πώς είναι;
Είναι άψογες. Συνεργάζομαι πολλά χρόνια με την Ελληνική Αστυνομία, σε υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας, ναρκωτικών. Σέβομαι τα χωράφια τους και όταν τους σέβεσαι, σε σέβονται και αυτοί.

Έχει φτάσει ποτέ στα αυτιά σας κάποια τυχαία πληροφορία που να οδήγησε στη λύση μίας άλλης υπόθεσης;
Σε ένα ραντεβού που είχα στο Ντίσελντορφ, της τότε Δυτικής Γερμανίας, είχα ακούσει τυχαία δύο οδηγούς φορτηγού να συζητούν για κάποια αρχαιότητα. Σημείωσα την πινακίδα του φορτηγού και ξεκίνησα να ερευνώ την υπόθεση. Ενημέρωσα την Αστυνομία, αλλά και τον φίλο μου, τον δημοσιογράφο Γιώργο Μπέρτσο, διευθυντή τότε της Μεσημβρινής. Εκείνος με παρακίνησε να το ερευνήσω προσωπικά. Ηταν η αρχή: Από τότε έχω ασχοληθεί με περισσότερες από 40 υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας, έχοντας βοηθήσει στη διάσωση περίπου 15.000 αρχαιοτήτων. Τελευταία μεγάλη υπόθεση αρχαιοκαπηλίας ήταν το 2013, με τα 1.700 αντικείμενα Νεολιθικής Εποχής, που ήταν έτοιμα να φύγουν για το εξωτερικό από τη μαρίνα του Αλίμου. Η οικονομική κρίση, ξέρετε, έχει αυξήσει τέτοιες υποθέσεις. Άνθρωποι που κατέχουν παρατύπως αρχαία στο σπίτι τους προσπαθούν να τα πουλήσουν. Διοχετεύονται εύκολα στο εξωτερικό, κυρίως μέσω θαλάσσης και ύστερα φτάνουν συνήθως σε μία σε μια χώρα της κεντρικής Ευρώπης. Εκεί «ασπρίζονται», όπως λένε στη γλώσσα τους οι αρχαιοκάπηλοι, πωλούνται, δηλαδή, σε μια offshore εταιρεία και από εκεί σε μιαν άλλη, ώσπου να περάσουν από τρεις-τέσσερις και να αγοραστούν από κάποιον συλλέκτη ή να βγουν σε δημοπρασία.

Εσάς σας έχουν παρακολουθήσει ποτέ;
Ναι, μία φορά ένας συνάδελφος για λόγους συνδικαλιστικούς. Το αντιλήφθηκα αμέσως και μπορώ να πω ότι το διασκέδασα δεόντως.

Συνέντευξη της Ερης Βαρδάκη, vice

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ