Η παρουσίαση του φίλου Θανάση Μπίκα της έντυπης μηνιαίας εφημερίδας Η ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ

Η παρουσίαση του φίλου Θανάση Μπίκα της έντυπης μηνιαίας εφημερίδας Η ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ συνέχεια της διαδικτυακής του σελίδας
http://www.iaitoloakarnania.gr/
μέσα από τη προσωπική του σελίδα fb .

Μισέλ, είσαι δικός μας φίλε!

Ήρθε η ώρα να γνωριστούμε. Αν και αποφεύγω κάτι τέτοιες γλυκανάλατες στιγμές. Όμως θα άγγιζε τα όρια της αγένειας και της ασέβειας εάν δεν μοιραζόμουν μαζί σας αυτή τη προσπάθεια. Ήδη το παρατράβηξα…

Η αλήθεια είναι ότι σε τρία χρόνια λειτουργίας του iAitoloakarnania.gr, ως διαχειριστής, δεν έκανα ούτε μια προσωπική ανάρτηση στο facebook, όπως είθισται. Δεν ευλόγησα ουδεμία φορά τα γένια μου. Ήσυχα πάνω από ένα πληκτρολόγιο, με δουλειά και χρήματα από τη τσέπη μου, προσπάθησα να μπω στα σπίτια και στα κινητά σας. Δίχως τυμπανοκρουσίες και φανφάρες αυτό το εγχείρημα για την αναβάθμιση της εικόνας του νομού Αιτωλοακαρνανίας γιγαντώθηκε από εσάς και χιλιάδες αναγνώστες που διακρίνουν τις δυνατότητες του νομού και – καλώς- πάσχουν από αχρωματοψία.

Όλη αυτή η αγάπη σας, οδήγησε σε μια έντυπη έκδοση, μηνιαίας περιοδικότητας, την free press εφημερίδα «η Αιτωλοακαρνανία» που ήρθε να συγκεντρώσει και να αναδείξει διάφορες πτυχές του νομού Αιτωλοακαρνανίας, του γίγαντα που κοιμάται, όπως μου λέει εύστοχα μια αναγνώστρια.

«Να ‘σαι καλά μωρέ ….είχα χρόνια να διαβάσω εφημερίδα», «Τι ήρθαν εκλογές ωρέ;», «Να μας ξαναρθείς λεβεντιά» ήταν οι κουβέντες που κράτησα σε όλο αυτό το «σαφάρι» του νομού. Καλόκαρδοι άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση στην ενημέρωση, καθώς ο Τύπος σε πολλές περιπτώσεις σταμάτησε να τους επισκέπτεται, η τηλεόραση δεν δίνει βήμα στη περιφέρεια και οι περισσότεροι δεν έχουν εξοικειωθεί με το διαδίκτυο. Ζουν, λοιπόν, αποκομμένοι από τα γεγονότα στις μεγαλούπολεις και βγαίνουν στη πλατεία να μάθουν κανένα μαντάτο. Άμα βλέπουν τίποτα «ξένους», κοιτούν καχύποπτα και σκαρφίζονται εκλογές, καθώς ο εγχώριος τουρισμός που έχουν συνηθίσει αφορά κυρίως την προεκλογική περίοδο.

Παρεμπιπτόντως, η Μαρία από την Αθήνα κατάφερε να επισκεφθεί το αρχαίο θέατρο Οινιάδων, μια παρέα Ολλανδών ανέβηκε στον αρχαιολογικό χώρο της Κεχροπούλας στη Πάλαιρο (χαρά στο κουράγιο τους), ένα ζευγάρι Ιταλών βρήκε τον τρόπο μετάβασης στον Καστό, ένα δημοτικό από το Σταυράκι Ιωαννίνων ξεναγήθηκε στο Κήπο των Ηρώων, ενώ ο Βαγγέλης βρήκε Σύλλογο για να παρελάσει η κοπέλα του στις Γιορτές Εξόδου και πολλές άλλες ιστορίες δημιουργικής «τρέλας».

Από την άλλη, ο Μισέλ (εικονιζόμενος), μας ήρθε από την Γαλλία. Αγωνίστηκε μέσα στα πετρέλαια και τα γκάζια. Στα πρώτα καλοκαίρια, όντας συνταξιούχος, τόλμησε να επισκεφθεί την Ελλάδα και το Ιόνιο πέλαγος. Ούριος άνεμος φύσηξε στα πανιά του και βρέθηκε στον μαγευτικό Μύτικα. Αφού αλώνισε την περιοχή, αποφάσισε να εγκατασταθεί στη Κανδήλα. Ναι, στη Κανδήλα. Μιλά σπαστά ελληνικά, αλλά κουβαλά την Ελλάδα μέσα του.

«Nicola!» λέει με ενθουσιασμό ο Μισέλ που αντικρίζοντας την εφημερίδα με εξώφυλλο τον Νίκο Αλιάγα, νιώθει σα να του ήρθε γράμμα από τη Γαλλία μετά από καιρό. «Paris» ψιθυρίζει με μια νοσταλγία. Και φεύγοντας λέει χαριτολογώντας «Je préfère Mitikas» θέλοντας να εκθειάσει τον Μύτικα συγκριτικά με το Παρίσι.

Να, μια ωραία προτροπή. Ένα ηθικό δίδαγμα στα στενά του Μύτικα. Αφού πρώτα εμείς οι ίδιοι συνειδητοποιήσουμε και εκτιμήσουμε το μέρος της γης που ζούμε, μόνο τότε θα μπορέσουμε να εμπνεύσουμε και να προσελκύσουμε κι άλλους ανθρώπους. Να ζήσουν την άγρια ομορφιά. Να τσουγκρίσουμε τα ποτήρια. Να χαρούμε. Γιατί όχι να κερδίσουμε. Αλλά να φτιάξουμε μια όμορφη γωνιά του κόσμου. Και όχι να είμαστε το πτυελοδοχείο και η χαβούζα της Ελλάδος, όπως κάποιοι προτιμούν.

Οι απόμερες παραλίες του Αστακού. Τα μοσχαράκια που ξεπροβάλλουν στο δρόμο για το Λούρο. Οι φιδίσιες διαδρομές στον Βάλτο και η ανταμοιβή με την θέα προς τον Αχελώο. Η επιστροφή από το πανηγύρι στο Θύρρειο τον Δεκαπενταύγουστο. Εκείνοι οι άνθρωποι με μια γκλίτσα στο χέρι σου έδειξαν τον δρόμο στο Ξηρόμερο. Το καλοκαιρινό αεράκι σε εκείνη τη στάση που έκανες για φαγητό στην Αμφιλοχία.

Αυτή είναι η Αιτωλοακαρνανία μας. Και πρέπει να την μεταφέρουμε σε υπολογιστές και χέρια. Προς το παρόν, η πρώτη μας δράση έρχεται με «όχημα» την έντυπη αλλά και την ηλεκτρονική μορφή.Στο ταξίδι, συνοδοιπόρος είναι ο Γιάννης Τζακώστας όπου με την ίδρυση του Σωματείο Ανάδειξης «ΑΧΕΛΩΟΣ» έχουμε θέσει ως στόχο να συνεισφέρουμε στην αναβάθμιση του τόπου. Αγκαλιάστε αυτή τη προσπάθεια. Με κάθε τρόπο. Σας ευχαριστώ!

Αυτά. Ουφ! Έφυγε κι αυτό. Θα επανέλθω με καμία ιστορία της προκοπής.

Καλό καλοκαίρι!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ