Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ RENZO PIANO

442
Η μελέτη του Renzo Piano, μετά από παραγγελία και χρηματοδότηση του ιδρύματος Νιάρχου, στα πλαίσια του αποφασιστικού λόγου που έχει αποκτήσει για την περιοχή του
Φαληρικού Όρμου λόγω της κατασκευής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής από τον ίδιο, βασίζεται στην ιδέα της επανασύνδεσης της πόλης με τη θάλασσα. Αυτό θα επιτευχθεί,
σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα, με την επέκταση των κάθετων δρόμων προς τη θάλασσα ως πεζόδρομοι και θα καταλήγουν σε προκυμαίες.
Όσον αφόρα την έκταση του πάρκου, χωρίζεται σε ζώνες ακολουθώντας το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο. Σημειώνουμε ότι τα νομοθετικά πλαίσια γενικά ικανοποιούν πολιτικές κατευθύνσεις σχεδιασμού με βάση τις οποίες εν πολλοίς έχει πραγματοποιηθεί και η αντίστοιχη μελέτη και οριοθετούν όλα τα επι μέρους σημαντικά στοιχεία όπως τις χρήσεις γης, τη δόμηση και το φορέα διαχείρισης του χώρου. Σύμφωνα με το ΦΕΚ Δ 233 – 26.03.2002/ αρθ.3 και το ΦΕΚ ΑΑȆ 443 – 06.12.2013/ αρθ. 3, η περιοχή ανάπλασης του Φαληρικού Όρμου χωρίζεται σε επιμέρους ζώνες, οι οποίες έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά και χρήζουν διαφορετικής μεταχείρισης και αντιμετώπισης. Έτσι, η ζώνη i. ισοδυναμεί με το τμήμα που ανήκει στο Δήμο Μοσχάτου και προβλέπεται να έχει χρήση οικολογικού πάρκου. Η ζώνη ii. αποτελεί τμήμα της Καλλιθέας και διαθέτει τη μαρίνα του Ναυταθλητικού Ομίλου, αθλητικές και πολιτιστικές εγκαταστάσεις. Η ζώνη iii. περιλαμβάνει την Εσπλανάδα και την Πλατεία νερού και διατίθεται για χρήσεις πολιτισμού και συνεδρίων. Στη ζώνη iv. περιλαμβάνεται το Μουσείο Αεροπορίας ενώ, τέλος, στη ζώνη v. εντάσσονται τα δημόσια έργα των δρόμων, των προσβάσεων και σταθμεύσεων και των αντιπλυμμηρικών υποδομών. Η μελέτη επίσης εντάσσει στο συνολικό σχεδιασμό τα υφιστάμενα κτιριακά κελύφη και δημιουργεί χώρους πρασίνου και εκαταστάσεις αναψυχής.
Μετακινεί σε απόσταση περίπου 90 μ προς τη θάλασσα τον υφιστάμενο υπερυψωμένο δρόμο ταχείας κυκλοφορίας και ταυτόχρονα τον “κρύβει”, δημιουργώντας έναν τεχνητό
επιχωματωμένο λόφο εντός του οποίου ως σήραγγα κατασκευάζεται ο δρόμος. Πλέον υπάρχει μεγαλύτερη απόσταση του δρόμου από τα μέτωπα των παραλιακών κτηρίων, χωρίς στην πραγματικότητα να υποβιβάζει οπτικά και περιβαλλοντικά το “εμπόδιο” που και σήμερα υπάρχει. Ταυτόχρονα δημιουργεί υπόγειους σταθμούς αυτοκινήτων στα δύο άκρα του χώρου και τεχνητή αμμουδιά κοντά στις εκβολές του Κηφισσού με εγκατάσταση τεχνητών υφάλων για την προστασία της.
Δημιουργείται στα ανοιχτά τοπόσημο και χώρος αναψυχής της περιοχής, για το οποίο ήδη έχει διεξαχθεί αρχιτεκτονικός διαγωνισμός και συμπεριλαμβάνει την κατασκευή έργων
αντιπλημμυρικής προστασίας με ξηρό ή υγρό κανάλι κοντά στο ύψος της παλαιάς
ακτογραμμής.
Πρόσβαση | Ένταξη στο ευρύτερο περιβάλλον
Η περιοχή εντάσσεται στο ευρύτερο περιβάλλον του όμορου Δήμου Mοσχάτου-Ταύρου και Kαλλιθέας μέσω επεκτάσεων – εισχωρήσεων των κύριων κάθετων οδικών αξόνων στην έκταση του Φαληρικού όρμου και ταυτόχρονης μετακίνησης κατά 90μ και ταπείνωσης εντός της νέας στάθμης εδάφους του παραλιακού δρόμου ταχείας κυκλοφορίας. Όμως αυτό δε δημιουργεί μια επίπεδη διάβαση όπως θα αναμενόταν λόγω του ότι ο δρόμος δεν υποβιβάζεται υψομετρικά σε σχέση με σήμερα αλλά δημιουργείται ένας χαμηλός φυτεμένος λόφος που κάποιος πεζός πρέπει να τον ανέβει και να τον κατέβει για να φτάσει στη θάλασσα.
Οικειοποίηση
Η οικειοποίηση του χώρου εν μέρει αναμένεται να βελτιωθεί μέσω της ευκολότερης πρόσβασης των κατοίκων σ’ αυτόν και της εγκατάστασης χρήσεων αναψυχής.
Αμφίβολο παραμένει το ιδιοκτησιακό καθεστώς και ο φορέας διαχείρισης του χώρου που ίσως δεν εξασφαλίσουν το χρήση του ως κοινόχρηστη όπως απαιτούν οι κάτοικοι.
Περιβαλλοντικά κριτήρια
Ο Φαληρικός όρμος έχει αποδεδειγμένα χαρακτηριστικά παράκτιου υγροτόπου (είναι χαρακτηρισμένος έτσι και στο νέο ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας) λόγω και του ότι εκβάλλουν σ’ αυτόν δύο ποταμοί, ο Ιλισσός και ο Κηφισσός. Βάσει των χρήσεων αναψυχής που χωροθετούνται δεν πληρείται η προστασία του.
Επίσης το ότι δεν καταργείται το φυσικό εμπόδιο του υπερυψωμένου δρόμου αφενός δεν βοηθάει στη βελτίωση του μικροκλίματος της περιοχής μέσω της διευκόλυνσης της εισόδου της θαλάσσιας αύρας προς την πόλη, αφετέρου δημιουργεί εκ νέου οπτική απόκρυψη της θάλασσας.
Οικονομικά κριτήρια
Κατ’ αρχήν το σύνολο του έργου κοστολογήθηκε στα 350 εκατ. ευρώ και στη συνέχεια το ποσό αυτό μειώθηκε στα 250 εκατ. ευρώ μέσω αλλαγών στη μελέτη και κυρίως στο σημείο του υπερυψωμένου δρόμου αφήνοντας σε πολλά σημεία ανοιχτή την υπό κατασκευή σήραγγά του. Όπως και να έχει μιλάμε για ένα τεράστιο ποσόν ειδικά σε περίοδο οικονομικής κρίσης το οποίο και τελικά δεν εξασφαλίστηκε με τη συμμετοχή στο μεγαλύτερου μέρους από την Ε.Ε. όπως και η ανάπλαση της οδού πανεπιστημίου.
Αφετέρου οι χρήσεις που προβλέπονται με την κατασκευή αρκετών νέων χιλιάδων τ.μ. ακόμη, εκτός των υφισταμένων κτηρίων τα οποία έχουν δομημένη επιφάνεια περίπου 30.000 τ.μ. ενδέχεται να μην φέρουν οικονομική ανάπτυξη για τους όμορους Δήμους και τους κατοίκους τους καθώς θα λειτουργήσουν ανταγωνιστικά με τις τοπικές επιχειρήσεις και τα ανταποδοτικά οφέλη.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ