Η εργασία στην Ελλάδα

190

Η ανεργία των νέων αυξήθηκε! Μα τι στο καλό; Δεν γερνάνε ποτέ; Οι περισσότεροι άνθρωποι δουλεύουν μόνο τόσο όσο χρειάζεται για να μην απολυθούν και πληρώνονται μόνο τόσο όσο χρειάζεται για να μην παραιτηθούν.

Παρόλα αυτά, είναι γεγονός πως οι εποχές είναι εντελώς διαφορετικές. Σαφώς η οικoνομία της χώρας μας δεν είναι ίδια σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Όμως αυτό αποτελεί μια απόλυτα φυσιολογική κατάσταση αν σκεφτούμε πως αλλάζουν οι εποχές και πέραν από τους παράγοντες που επηρεάζουν τα εργασιακά δεδομένα, οι πρώτοι που αλλάζουμε είμαστε εμείς.

Σκεφτείτε πως είναι μια οικογένεια σήμερα; Από πόσα μέλη αποτελείται; Τι μορφή έχει; Ποιές αξίες υπερασπίζει; Τι πρόγραμμα ακολουθεί; Που στοχεύει; Είναι αδιαμφισβήτητο ότι όλα ξεκινούν απο τον μικρόκοσμό μας. Το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουμε και ο τρόπος που ανατρεφόμαστε είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μας που αναπόφευκτα μας επηρεαζει και στον τρόπο που σκεφτόμαστε. Σίγουρα όμως δεν μας καθορίζει απόλυτα.

Έπειτα μεγαλώνουμε το περιβάλλον μας με την ένταξή μας στο σχολείο και την άμεση επαφή μας τόσο με το εκπαιδευτικό σύστημα όσο και με τις πρώτες μας κοινωνικές επαφές. Ας προβληματιστούμε τώρα λίγο σχετικά με αυτό. Τι γνώσεις λαμβάνουμε απο το σχολείο; Με τι τρόπο; Ποιός είναι ο απώτερος στόχος; Εστιάζουμε πράγματι στην κατάρτιση ή μήπως στόχος είναι να πετύχουμε έναν βαθμό; Ποιό είναι το όραμα του γονέα που στέλνει το παιδί του σε ένα σχολείο; Με ποιό κριτήριο ο εκπαιδευτικός ξεχωρίζει έναν ταλαντούχο μαθητή και με ποιόν τρόπο προσπαθεί να μεταφέρει τις γνώσεις του στους μαθητές του; Ακόμα περισσότερο όμως σκεφτείτε, για ποιόν λόγο ο μαθητής παρακολουθεί το σχολικό πρόγραμμα; Έρευνες έχουν δείξει οτι η πλειοψηφία των μαθητών πηγαίνουν στο σχολείο επειδή είναι υποχρεωτικό.

Σίγουρα είναι πολλοί οι τομείς που θέλουν βελτίωση πριν φτάσουμε στον εργασιακό χώρο. Όμως το σημείο που θέλω περισσότερο να εστιάσω είναι τα εφόδια που έχει κάποιος προτού αναζητήσει εργασία. Μετά από χρόνια που συναναστρέφομαι με κόσμο καθημερινά, όλων των ηλικιών και εθνικοτήτων, καταλήγω στο εξής θλιβερό συμπέρασμα.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων επιρρίπει την ευθύνη σε άλλους επειδή δεν εργάζεται γιατί είναι η πιο εύκολη λύση. Όμως πόσοι πραγματικά μπορούν να είναι αντικειμενικοί κριτές του εαυτού τους;

Ας είμαστε λογικοί λοιπόν. Όταν αναζητούμε εργασία το πρώτο που πρέπει να αναλογιστούμε είναι αν ειλικρινά μας αξίζει η θέση αυτή. Ο πιο αξιοκρατικός και αδιάψευστος τρόπος να προσληφθούμε είναι τα εφόδια που κατέχουμε. Είναι αδιανόητο να βλέπω συνέχεια βιογραφικά που δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον και καμία πιστοποίηση που να αποδεικνύει τη γνώση ή την εξειδίκευσή τους σε ένα αντικείμενο και να περιμένουν ή πολλές φορές να απαιτούν την πρόσληψη.

Οι γνώσεις και η παιδεία συνολικά για εμένα είναι εφόδιο ζωής. Με άδεια χέρια είμαστε ελαττωματικοί. Η ανατομία μας είναι πλήρης μόνο όταν κρατάμε ένα εργαλείο. Όσα συμβαίνουν γύρω μας είναι πράγματα που δεν εξαρτώνται από εμάς. Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς από την πλευρά μας. 10 % είναι αυτό που σου συμβαίνει και 90% πώς αντιδράς σε αυτό. Η κατάρτιση και οι σπουδές είναι τα ουσιώδη θεμέλια που μπορούν να δώσουν τις ευκαιρίες και τις επιλογές σε κάποιον να εργαστεί αλλά και να έχει εξέλιξη. Το πείσμα και η τέχνη του ‘’ελίσσομαι’’ σε μεταφέρει πάντα με ασφάλεια στον μαγικό κόσμο του ‘’εξελίσσομαι’’. Δεν πρέπει να κολλάμε σε αυτό που αποφασίσαμε να κάνουμε, επειδή απλά το αποφασίσαμε. Πρέπει να αφήνουμε και τη ζωή να μας πάει… Κάτι ξέρει κι εκείνη…

Και στην τελική, ας κάνουμε ό,τι μπορούμε, μέχρι να έρθει η ώρα να κάνουμε αυτό που θέλουμε. Η απραξία είναι μεγάλη αμαρτία…

Προτιμώ να καταλήξω με χιουμορ…

Απεργιώτη Χριστίνα

Αν έχεις κάτι δύσκολο να κάνεις, ανάθεσέ το σε έναν τεμπέλη. Θα βρει έναν εύκολο τρόπο να το κάνει.
Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Φιλόσοφος

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ