Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΕΚΛΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

292

Δεν μπορεί ο κάθε άνθρωπος να συνειδητοποιήσει την προσωρινότητά του. Από τη στιγμή που σ’ αυτή τη γήινη ατμόσφαιρα φτάνει, προορισμός -κάποια στιγμή- θα είναι ο θάνατος.

Γνωστά, βέβαια, θα πείτε αυτά. Δεν πρόκειται για κάποια καινούργια δοξασία. Όμως με τίποτα αντιληπτά δεν γίνονται. Από την αρχαιότητα -συγκεκριμένα- ο Επίκουρος, μιλά για την αποφυγή δυσάρεστων καταστάσεων. Στην επιδίωξη απαλλαγής από πίκρες και πόνους. Προφανώς, πίστευε ο αρχαίος σοφός, στην γαλήνη της ψυχής, όπου θα υφίστανται συνθήκες μόνιμης αταραξίας. Σε μια ζωή ακόμα, που η λογική δεν θα είναι είδος δυσεύρετο ή αμφισβητήσιμο.

Οι δραστηριότητες του Πνεύματος και της Τέχνης, σε σύμπλευση με την επιστημονική και τεχνολογική έρευνα, θα υπηρετούν την ειρηνική συνύπαρξη μαζί με την αληθινή ομορφιά. Την προστασία και τον σεβασμό της φύσης, με την αξιοποίηση παράλληλα των χαρισμάτων της. Με τις φυσικές απολαύσεις να μην πέφτουν θύματα ενός καθωσπρεπισμού και μιας επιβαλλόμενης εγκληματικής, ανορθόδοξης πολεμικής. Η ανθρώπινη καλή παρέα, με την απόλαυση ενός υπέροχου καλού κρασιού και κάποιου καλού μεζέ, όλα αυτά ποτέ να μην λείψουν, μέχρι την οριστική αναχώρηση.

Θα έπρεπε ακόμα -αν ήταν δυνατόν- να είχε τεθεί τέρμα, στην προσφυγή μιας απαίδευτης λαϊκής ετυμηγορίας. Και πως θα μπορούσε διαφορετικά να γίνει; Αφού οι αρχαίοι σοφοί, Πλάτων, Σωκράτης, Αριστοτέλης, για παράδειγμα, πίστευαν ότι πρέπει να κυβερνούν οι εκλεκτοί! Εκείνοι που γνώση έχουν, ανθρωπιστική παιδεία, ωριμότητα, λογική και φιλοσοφική ανωτερότητα. Κατά συνέπεια το ανώριμο κοπάδι, εξανθρωπιζόμενο, πιο πέρα από τη μύτη του να δει, τότε, θα μπορούσε και το δίκαιο μιάς άριστης μειοψηφίας να αντιληφθεί.

Κώστας Λιάκος

Συγγραφέας- Μέλος Ε.Ε.Λ.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ