Γιατί έχουμε τόσο κακούς δρόμους;

57

Του Κώστα Κώτση

Οι δρόμοι της Αττικής είναι κάκιστοι. Αυτό είναι εύκολο να το διαπιστώσει κανείς, κάνοντας μία απλή βόλτα στην πρωτεύουσα και τους υπόλοιπους Δήμους του Λεκανοπεδίου. Λακούβες, κακοτράχαλα οδοστρώματα και κακοφτιαγμένα φρεάτια είναι τα πιο τρανά παραδείγματα της ταλαιπωρίας των οδηγών καθημερινά.

Το ερώτημα είναι γιατί έχουμε τόσο κακούς δρόμους; Γιατί διαθέτουμε ένα τόσο απαράδεκτο οδικό δίκτυο; Και ποιος φταίει για αυτό; Αποτελεί μήπως αρμοδιότητα των Δήμων; Ή μήπως της Περιφέρειας; Ίσως όμως, να ευθύνεται κάπου και το κράτος. Ή μήπως όχι;

Η απάντηση είναι κάπως μπερδεμένη. Την ευθύνη την έχουν και οι τρεις μεριές, λίγο ή πολύ. Οι Δήμοι μένουν με «σταυρωμένα χέρια», επικαλούμενοι τη δικαιοδοσία που δεν έχουν. Από την άλλη μεριά, η Περιφέρεια Αττικής διαθέτει περισσότερες αρμοδιότητες με το πρόγραμμα «Καλλικράτης», αλλά δεν έχει τους απαιτούμενους οικονομικούς πόρους. Άρα, ο κλήρος πέφτει στο κράτος το οποίο έχει και πρακτικά τη μεγαλύτερη ευθύνη, μιας και από αυτό προέρχεται, κατά βάση, η χρηματοδότηση των Δήμων και των Περιφερειών.

Το μόνο σίγουρο είναι η απαράδεκτη εικόνα των δρόμων από αισθητικής άποψης και η ταλαιπωρία των πολιτών. Και αυτά αποτελούν το «λιγότερο κακό». Διότι το «περισσότερο κακό» έχει να κάνει με τη φθορά των ελαστικών σε αυτοκίνητα, μηχανές και λεωφορεία, αλλά και με τον κίνδυνο τροχαίων ατυχημάτων, λόγω του κακού οδοστρώματος. Οι συνέπειες αυτών είναι οικονομικές (συντήρηση ελαστικών) αλλά και ανθρώπινες, καθώς τίθεται σε κίνδυνο η σωματική ακεραιότητα οδηγών και πεζών. Κυρίως όμως των μοτοσικλετιστών.

Για να μην μιλήσουμε και για το επανειλημμένο σκάψιμο, λόγω των οπτικών ινών και του δικτύου ύδρευσης. Γεγονός που οφείλεται στη στοιχειώδη μη προνοητικότητα που υπάρχει στη χώρα μας. Και εάν λάβουμε υπόψη μας και τις ξεθωριασμένες διαγραμμίσεις στην άσφαλτο (για την εμφάνιση των λωριδών), αλλά και την έλλειψη φωτισμού σε κάποια σημεία, τότε τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα. Και σίγουρα αποθαρρυντικά για ένα νέο οδηγό.

Το εν λόγω πρόβλημα είναι τεράστιο. Και η παντελής αδιαφορία της πολιτείας, σε συνδυασμό με τη μη ύπαρξη οικονομικών πόρων, δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ