Αθάνατη Ιστορία Αγάπης

203

Από την Ελληνική Μυθολογία
Περσέας και Ανδρομέδα

Στα πολύ παλιά χρόνια και στη χώρα της Αιθιοπίας βασιλιάς ήταν ο Κηφέας με βασίλισσα-σύζυγό του την Κασσιόπη.

Το βασιλικό ζευγάρι ζούσε ευτυχισμένο στην πλούσια χώρα του μεγαλώνοντας στο παλάτι τους την όμορφη κορούλα τους Ανδρομέδα που όσο μεγάλωνε όλο και πιο πολύ ομόρφαινε, τόσο που η αλαζονική Κασσιόπη γεμάτη περηφάνια καυχιόντανε πως η κόρη της Ανδρομέδα είναι το πιο όμορφο κορίτσι του κόσμου, πως είναι πιο όμορφη και από τις Νηρηίδες.

Οι Νηρηίδες – οι πενήντα κόρες του βασιλιά Νηρέα, που ζούσανε στο παλάτι του πατέρα τους στο βυθό της θάλασσας και παίζανε με τα κύματα καβάλα σε δελφίνια και ήταν πολύ περήφανες για την ομορφιά τους – μόλις μάθανε τα λόγια της Κασσιόπης τρέξανε στον θεό της θάλασσας τον Ποσειδώνα που είχε παντρευτεί την πιο όμορφη αδελφή τους την Αμφιτρίτη και του ζητήσανε να τιμωρήσει την αυθάδη Κασσιόπη. Ο δε Ποσειδώνας αφού τις άκουσε θύμωσε τόσο πολύ με την βασίλισσα Κασσιόπη που έστειλε ένα τρομερό θαλάσσιο τέρας να καταστρέψει το βασίλειο της Αιθιοπίας.

Πανικόβλητος ο βασιλιάς Κηφέας καταφεύγει στο Μαντείο όπου ο Ιερέας-μάντης του δίνει τον χρησμό πως για να σώσει το βασίλειό του, δηλαδή τη χώρα του την Αιθιοπία από την καταστροφή, ένας μόνο τρόπος υπάρχει: πρέπει να εγκαταλείψει ως «βορά» του θαλασσινού τέρατος την κόρη του Ανδρομέδα…

Και, για να σωθεί η Αιθιοπία και μέσα σε οδυρμούς και θρήνους αποφασίστηκε να προσφέρουν την αθώα Ανδρομέδα στο θαλασσινό τέρας και έτσι τη δέσανε με σκοινιά σε ένα βράχο δίπλα στη θάλασσα. Ο λαός και οι βασιλείς κλαίνε στην παραλία, η Ανδρομέδα αλυσοδεμένη κοιτά την φουρτουνιασμένη θάλασσα περιμένοντας το τέρας που θα την κατασπαράξει και, εκείνες τις δραματικές στιγμές, εκείνη την ώρα, ένας νεαρός ημίθεος ο Περσέας, γιός του Δία και της θνητής Δανάης, ισάξιος σε ηρωικές πράξεις και άθλους με τον Ηρακλή και τον Θησέα, ταξιδεύοντας μέσω Αφρικής στο ταξίδι της επιστροφής του για την Σέριφο όπου είχε μεγαλώσει και εκεί ζούσε η μητέρα του με τον ψαρά Δίχτυ αδελφό του βασιλιά Πολυδεύκη, θα βρεθεί μάρτυρας του δραματικού αυτού γεγονότος.

Ο Περσέας θα τα δει όλα, από ψηλά, από τον ουρανό, όπου και πετάει με τα χρυσά πέδιλα που του είχε χαρίσει ο θεός Ερμής. Στο ένα του χέρι κρατά το μαγικό σπαθί δώρο και αυτό του θεού Ερμή και στο άλλο; Κρατά το κεφάλι της μέδουσας , του τέρατος, που είχε τόσο φοβερή όψη ώστε κανένα ζωντανό όν δεν μπορούσε να την κοιτάξει χωρίς να μετατραπεί σε πέτρα. Το κεφάλι της μέδουσας, λοιπόν, ο βασιλιάς Πολυδεύκης, είχε ζητήσει από τον Περσέα να πάει να του το φέρει, πρόφαση για να απαλλαγεί από αυτόν, όμως άλλαι αι βουλαί των Θεών…

Η θεά Αθηνά που είχε μεγάλη έχθρα με τη μέδουσα που αντί μαλλιά το κεφάλι της ήταν γεμάτο φίδια, έδωσε στον Περσέα μια μπρούτζινη γυαλιστερή ασπίδα και του είπε τι να κάνει για να νικήσει την μέδουσα. Έτσι ο Περσέας μπήκε στη σπηλιά της μέδουσας και την παρακολουθούσε-όταν την εντόπισε-, πάνω στην γυαλιστερή ασπίδα. Μπορούσε έτσι να τη βλέπει χωρίς να μετατραπεί σε πέτρα και κάποια στιγμή της έκοψε το φοβερό κεφάλι που από το αίμα του γεννήθηκαν ο Χρυσάωρ και ο αδελφός του ο Πήγασος, το φτερωτό άλογο.

Από αυτή την ηρωική πράξη επέστρεφε νικητής ο ήρωας Περσέας που τώρα τον βρίσκομε να κοιτά με φρίκη το θαλασσινό τέρας να βγαίνει από τη θάλασσα για να καταβροχθίσει την αλυσοδεμένη Ανδρομέδα. Και, τι πανέμορφο κορίτσι! Ο Περσέας αμέσως την ερωτεύτηκε και με τα μαγικά του πέδιλα πέταξε πρώτα ως την ακτή που οι απελπισμένοι βασιλείς Κηφέας και Κασσιόπη παρακολουθούσαν τα δρώμενα και τους είπε ότι θα έσωζε την κόρη τους με τον όρο ότι μετά θα γινόταν σύζυγος του.. Ο Κηφέας και η Κασσιόπη δέχτηκαν και ο γενναίος Περσέας ορμάει στα άγρια κύματα και πάνω στο θαλασσινό τέρας για να το τραυματίσει πρώτα με το μαγικό σπαθί του Ερμή και μετά με το κεφάλι της μέδουσας –που με τη ματιά της ακόμα και νεκρή μετέτρεπε τα έμβρυα όντα σε πέτρα-, μετέτρεψε με τη σειρά του ο Περσέας το τέρας σε …κοράλλι.

Ο ερωτευμένος Περσέας κατόπιν έτρεξε στην Ανδρομέδα που και αυτή ερωτεύθηκε αμέσως τον ήρωα και σωτήρα της, την ελευθέρωσε από τα δεσμά της και ακολούθησε ο γάμος τους, ένας γάμος όχι και τόσο ευτυχισμένος στην αρχή του μια και πέρασε από πολλές περιπέτειες με πρώτη αυτή στο γαμήλιο γλέντι όπου και έγινε αληθινή αιματοχυσία όταν ο Φινέας, αδελφός του βασιλιά Κηφέα και τρελά ερωτευμένος με την ανιψιά του Ανδρομέδα μαζί με τους φίλους του μετέτρεψε το γλέντι σε αιματηρό καυγά στη προσπάθειά του να αρπάξει την Ανδρομέδα. Ο Περσέας κατάφερε με το κεφάλι της μέδουσας να τον κάνει πέτρα και καβάλα στον φτερωτό Πήγασο και έχοντας στην αγκαλιά του την αγαπημένη του Ανδρομέδα τράβηξαν για την Σέριφο.

Εκεί, στο όμορφο νησί της Σερίφου, ο Περσέας αφού πρώτα με το κεφάλι της μέδουσας μετέτρεψε τον μοχθηρό Πολυδεύκη σε «άψυχη πέτρα», έκανε βασιλιά της Σερίφου τον Δίκτυ και σε λίγο καιρό απέκτησαν με την Ανδρομέδα το πρώτο τους αγοράκι. Θα ακολουθήσουν πολλές περιπέτειες ώσπου τελικά το ερωτευμένο ζευγάρι θα ανέβει και πάλι στον Φτερωτό Πήγασο για να ταξιδέψει στο Άργος, γενέτειρα του Περσέα και βασίλειο του παππού του Ακρίσιου. Με τη βοήθεια του παππού του ο Περσέας θα γίνει βασιλιάς της γειτονικής πόλης-κράτους Τίρυνθας και εκεί θα αποκτήσουν με την Ανδρομέδα άλλους πέντε γιούς και μια κόρη.

Ένας ευτυχισμένος γάμος, μια ευτυχισμένη ζωή για τον Περσέα και την Ανδρομέδα, ένα από τα διασημότερα ζευγάρια της αρχαιότητας, όχι μόνο λόγω του μεγάλου τους έρωτα αλλά και χάριν της θεάς Αθηνάς. Ναι, ο Περσέας, η Ανδρομέδα και η ερωτική τους ιστορία δεν θα ξεχαστούν ποτέ! Τουλάχιστον όσο υπάρχει το παρόν πλανητικό σύστημα. Και αυτό γιατί…

Η προστάτιδα του Περσέα, η θεά Αθηνά αμέσως μετά τον θάνατό του, τον τοποθέτησε στους ουρανούς σαν αστερισμό. Έκανε δε την ίδια τιμή και στην Ανδρομέδα αλλά και στους γονείς της Κηφέα και Κασσιόπη, μόνο που την Κασσιόπη σαν τιμωρία για την αλαζονεία της την τοποθέτησε στο στερέωμα ανάποδα! Ακόμη και έτσι, ανάποδα, δηλαδή, ο αστερισμός της Κασσιόπης στον ουρανό, Περσέας-Ανδρομέδα-Κηφέας-Κασσιόπη: Α θ ά ν α τ ο ι  α σ τ έ ρ ε ς  του πλανητικού συστήματος, Α θ ά ν α τ ο  σ ύ μ β ο λ ο ενός μεγάλου έρωτα…

Σκίτσα: Ρία   Γαΐλα, σκιτσογράφος-εικονογράφος
Πηγή: Ελληνική Μυθολογία/Guus.Houtzater/Εκδ. Καρακώστογλου/Αθήνα και: Μεγάλη Ελλην. Ανθ. Ποιήσεως. Μιχ. Περάνθης/1954

Τασσώ   Γαΐλα
Αρθρογράφος- Ερευνήτρια

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ