Άποψη «Παροχολογία» ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ

του Νέστορα Ξυλά

Δίνει και παίρνει η «διαφήμιση» της κυβερνητικής πολιτικής ακόμα και από τις αντικυβερνητικές αστικές εφημερίδες, που με πηχαίους τίτλους ουσιαστικά σιγοντάρουν τα δήθεν «Μέτρα ελάφρυνσης του λαού από τις αδικίες των μνημονίων», που εξήγγειλε ο Αλ. Τσίπρας στη ΔΕΘ. «Αμόκ παροχών από την κυβέρνηση», «προσλήψεις και επιδόματα», «ακατάσχετη παροχολογία», «μπαράζ διορισμών» είναι μερικοί από τους σχετικούς τίτλους. Τη νέα κοροϊδία σπεύδουν να αναπαράγουν και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στη Χίο, αναμασώντας τα γνωστά για «όραμα», «δίκαιη ανάπτυξη», «κοινωνικό κράτος», «νέες τεχνολογίες» κλπ κλπ.

Στόχος είναι να μένουν οι απαιτήσεις του λαού στον πάτο, να συντηρείται το ψέμα ότι για την κρίση φταίνε οι κατακτήσεις των εργαζομένων, επομένως δεν δικαιολογείται καμιά «επιστροφή στις παθογένειες του παρελθόντος». Αστικά κόμματα, εκπρόσωποι του κεφαλαίου, εντός και εκτός Ελλάδας δηλώνουν αμετακίνητη πίστη στις μνημονιακές «υποχρεώσεις», δεν επιτρέπουν κανέναν «εκτροχιασμό». Προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους να παραιτηθούν από κάθε διεκδίκηση ανάκτησης όλων όσα έχασαν και να αρκεστούν σε ψευτοπαροχές, οι οποίες έτσι κι αλλιώς είναι από πριν καταδικασμένες να επιστραφούν διπλές και τρίδιπλες σε κράτος και επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ χάνονται κυριολεκτικά στη λίστα με τις εξαγγελίες για το κεφάλαιο που έκανε ο πρωθυπουργός από τη ΔΕΘ.

Τα αντιλαϊκά μέτρα που είναι σε ισχύ στρώνουν το έδαφος για «ευρήματα» της «νέας εποχής» όπως τα πιο πρόσφατα από το σύστημα «Εργάνη», όπου η πλήρης απασχόληση έχει περιοριστεί σε ποσοστό μικρότερο του 50% των νέων συμβάσεων, εδραιώνοντας μήνα με το μήνα, χρόνο με το χρόνο, την κυριαρχία των εργασιακών σχέσεων – λάστιχο, κυρίως για τους νέους εργαζόμενους. Αντίστοιχη είναι βέβαια και η επίδραση στους μισθούς, που συμπιέζονται λόγω της «ευελιξίας».

Δέκα σου παίρνει, ένα σου δίνει… Αυτό θα πει δικαιοσύνη!

Τα ψίχουλα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ ύστερα από 8 χρόνια καπιταλιστικής κρίσης, και σε φάση που η οικονομία έχει μπει σε τροχιά – αναιμικής – ανάκαμψης, θα είναι «σταγόνα στον ωκεανό». Οι υποσχέσεις είναι ήδη «ναρκοθετημένες» από χέρι, στο πλαίσιο της ανάπτυξης που έχει στο επίκεντρο τα κέρδη του κεφαλαίου.

Χαρακτηριστικό είναι ότι κάθε νέο προνόμιο στο κεφάλαιο είναι «άμεσα πληρωτέο» ενώ κάθε ψίχουλο που τάζει η κυβέρνηση στο λαό περιέχει καμιά 10αριά «αν και εφόσον»… : «Αν» η ανάπτυξη είναι η προσδοκώμενη τα επόμενα χρόνια… «αν» οι αγορές και οι θεσμοί πειστούν… «αν» τα δημοσιονομικά το επιτρέπουν… «αν» ο «καιρός» στη διεθνή καπιταλιστική οικονομία είναι ευνοϊκός… Συγκεκριμένα:

  • Μείωση έως και 50% του ΕΝΦΙΑ για 1,2 εκατ. μικροϊδιοκτήτες σε δύο δόσεις, με την πρώτη για το 2019.

Καταρχάς, η κυβέρνηση όχι μόνο διατήρησε το χαράτσι, αλλά επιπλέον σε μια ακόμη λαθροχειρία, υπολογίζει τα ποσά αυτά με βάση τις σημερινές αντικειμενικές τιμές. Αυτές, όμως, όπως προβλέπεται στη συμφωνία με το κουαρτέτο, θα αναθεωρηθούν, σε μια εξέλιξη που θα συμπαρασύρει προς τα πάνω τα χαράτσια ειδικά σε λαϊκές περιοχές. Σημειώνεται επίσης, ότι τα χαράτσια του ΕΝΦΙΑ για περίπου 1,7 εκατ. μικροϊδιοκτήτες διαμορφώνονται μέχρι 100 ευρώ. Το όποιο όφελος – αν και εφόσον…- υπολογίζεται μέχρι 25 ευρώ για το 2019 και βέβαια ως αποτέλεσμα της κλιμάκωσης άλλων υπερπολλαπλάσιων αντιλαϊκών μέτρων. Σε κάθε περίπτωση, το Μεσοπρόθεσμο προβλέπει τη «μείωση» του ΕΝΦΙΑ μόλις κατά 209 εκατ. (από το 2020) ενώ το σύνολο του εισπρακτικού στόχου είναι πάνω από 2,6 δισ.!

– «Μείωση» των συντελεστών ΦΠΑ από την 1/1/2021 κατά μία μονάδα.

Εδώ οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί δεν αντέχουν στην κριτική μετά από τις διαδοχικές ανατιμήσεις και τη φοροληστεία στη λαϊκή κατανάλωση, την υπογραφή της κυβέρνησης για το παραπέρα «τσεκούρι» στο αφορολόγητο. Τη στιγμή που η μείωση προβλέπεται να ξεκινήσει μετά από… δυο χρόνια, οι έμμεσοι φόροι (ΦΠΑ και άλλα χαράτσια) που φορτώνονται στη λαϊκή κατανάλωση, απογειώνονται ήδη: στα 35,45 δισ. το 2019 από τα 35,2 δισ. φέτος (αύξηση 250 εκατ.) και στα 35,7 δισ. το 2020, δηλαδή κατά επιπλέον 250 εκατ. και σωρευτικά 500 εκατ. για την προσεχή διετία.

– Μείωση ασφαλιστικών εισφορών ελεύθερων επαγγελματιών με εισόδημα πάνω από 7.000 ευρώ και έως 35% από 1/1/19.

Η εξαγγελία, αφορά ένα μικρό τμήμα. Όσοι δηλώνουν ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα πάνω από 7.000 ευρώ, είναι περίπου το 1/4 του συνόλου. Για το υπόλοιπο 70% παραμένει ως έχει η κατώτατη εισφορά κύριας σύνταξης στα 117 ευρώ το μήνα. Η συντριπτική πλειοψηφία του χώρου συνεχίζει να καταβάλλει ένα μεγάλο μέρος του εισοδήματός της σε ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες, με βάση τον ψηφισμένο νόμο Κατρούγκαλου, θα της αποφέρουν μια σύνταξη πείνας, της τάξης των 600 ευρώ περίπου και ακόμη πιο κάτω, έπειτα από 40 χρόνια. Να μην ξεχνάμε ότι με το «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Σταθερότητας», επιβλήθηκε πρόσθετο «χαράτσωμα» στους ελεύθερους επαγγελματίες από 1η Γενάρη του 2018 με την αλλαγή της βάσης υπολογισμού των εισφορών τους. Ενδεικτικά, τα παραπάνω για έναν αυτοαπασχολούμενο μηχανικό, που για χάρη του παραδείγματός μας διατηρεί κάθε χρονιά το καθαρό του εισόδημα σταθερά στα 14.000 ευρώ, το χαράτσι του Ασφαλιστικού διαμορφώνεται: Το 2017 κοντά στα 2.950 ευρώ, το 2018 κοντά στα 3.015 ευρώ, το 2019 κοντά στα 3.360 ευρώ και το 2021 σε πάνω από 4.400 ευρώ.

  • Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για συνεταιρισμένους αγρότες, συνεταιρισμούς – ΚΟΙΝΣΕΠ.

Οι αγρότες που υπάγονται στο «ειδικό καθεστώς ΦΠΑ» ήδη εξαιρούνται από το «τέλος επιτηδεύματος». Στην πραγματικότητα, το μέτρο αυτό έχει ως βασικό στόχο την ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης στον αγροτικό τομέα.

Δώρα στην εργοδοσία…

  • Μείωση του εταιρικού φορολογικού συντελεστή στα επιχειρηματικά κέρδη κατά τέσσερις μονάδες, από το 29% στο 25% σε βάθος τετραετίας, αρχής γενομένης από το 2019.

Πρόκειται για ένα «καραμπινάτο» μέτρο για το κεφάλαιο, στηνπρομετωπίδα των αξιώσεων του ΣΕΒ, που η κυβέρνηση βαφτίζει «αντίμετρο»… για το λαό. Το μέτρο έρχεται να τονώσει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων με μεγάλη μάζα κερδών, επί των οποίων θα εφαρμόζονται οι μειωμένοι συντελεστές.

  • Κρατική επιδότηση του συνόλου των ασφαλιστικών εισφορών για νέους μισθωτούς έως 25 ετών, σε ορίζοντα διετίας, 50% από 1/1/19 και 100% από 1/1/20.

Και αυτό το ζήτημα βρίσκεται πάγια στην ατζέντα του ΣΕΒ και των επιχειρηματιών που διεκδικούν μείωση του λεγόμενου «μη μισθολογικού κόστους». Η κυβέρνηση σπεύδει να ικανοποιήσει την απαίτησή τους στέλνοντας το λογαριασμό στο λαό, μέσω του κρατικού προϋπολογισμού. Το συγκεκριμένο μέτρο συνδέεται με την εκκίνηση των διαδικασιών για την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και την αύξηση του κατώτατου μισθού με βάση τον πιο εμβληματικό αντεργατικό νόμο της κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, το νόμο Βρούτση, που προβλέπει ότι ο μισθός θα καθορίζεται με κυβερνητική απόφαση και κριτήριο τα συμφέροντα των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων.

Επιπλέον «φούσκες»…

Εύλογα ερωτήματα ανακύπτουν σε τυχόν «αναταξινομήσεις» δαπανών. Τι τύχη επιφυλλάσσεται για παράδειγμα στην «επιδότηση ενοικίου», που ήδη προβλέπεται σε 600 εκατ. ευρώ; Το «αντίμετρο» εξαγγέλθηκε εκ νέου «για τουλάχιστον 300.000 οικογένειες» με εισοδηματικά κριτήρια. Τι θα γίνει με την υπόσχεση για την ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής στα σχολεία με 4.500 προσλήψεις, αλλά και για την «ενίσχυση» του Προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» για ηλικιωμένους και ΑμεΑ; Τι επιφυλάσσεται για την καταβολή αναδρομικών σε ένστολους, δικαστικούς, πανεπιστημιακούς; Το συγκεκριμένο έρχεται μετά από σχετικές δικαστικές αποφάσεις, που η σημερινή όπως και η προηγούμενη κυβέρνηση δεν εφαρμόζει.

Προγράμματα ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ: Βρες τις διαφορές…

Η ΝΔ εξακολουθεί να βρίσκεται σε «αγώνα δρόμου» για να δώσει ακόμη μεγαλύτερα διαπιστευτήρια και εχέγγυα στο κεφάλαιο. Είναι δύσκολο να ξεπεράσει το ΣΥΡΙΖΑ ώστε ο κ. Μητσοτάκης να διεκδικήσει αυτός το χρίσμα του εκλεκτού «της καρδιάς» του κεφαλαίου από τον κ. Τσίπρα. Γι’ αυτό και οι υψηλοί τόνοι και τα κάλπικα διλήμματα που έθεσε ο Μητσοτάκης, μετά τον Τσίπρα στη ΔΕΘ. Η ουσία είναι ότι τα προγράμματα του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Είναι και οι δυο απόλυτα προσηλωμένοι στο μνημονιακό πλαίσιο, στη συνέχιση των αναδιαρθρώσεων που έχουν ανάγκη οι επιχειρηματικοί όμιλοι, πάνω απ’ όλα στον ευρωΝΑΤΟικό «μονόδρομο». Και οι δυο υπόσχονται κάποια ψίχουλα από την καπιταλιστική ανάπτυξη και τις επενδύσεις, που θα εξανεμιστούν από τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής.

Είναι χαρακτηριστική η κοροϊδία με ξεδιάντροπο τρόπο απέναντι στους συνταξιούχους. Αφού έχουν ψηφίσει εναλλάξ και οι δυο τους ένα σωρό μειώσεις στις συντάξεις, αφού εξαφάνισαν τις επικουρικές συντάξεις και τα επιδόματα, αφού ανοίγουν το δρόμο – με το νόμο Κατρούγκαλου και το σχέδιο Μητσοτάκη – στις ιδιωτικές εταιρείες, εμφανίζονται τώρα ως υποστηρικτές των συνταξιούχων, επειδή δήθεν διαπραγματεύονται να μην χάσουν κι άλλα. Η «ανταποδοτικότητα» στην ασφάλιση που και οι δυο υπηρετούν, σημαίνει αύξηση εισφορών του εργαζόμενου και μείωση συντάξεων και δικαιωμάτων σε Υγεία – Πρόνοια, όποιος κι αν είναι ο κυβερνητικός «χειριστής» του αντιλαϊκού οδοστρωτήρα. Η προσπάθειά της ΝΔ να πλειοδοτήσει σε αντιλαϊκές προτάσεις έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, μνημονεύοντας το ασφαλιστικό του δικτάτορα Πινοσέτ (μοντέλο που αποτελεί στρατηγική της ΕΕ), δείχνει από μόνη της ότι η ΝΔ δεν μπορεί να αποτελεί για το λαό απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εφαρμόζει ήδη πλευρές της πρότασης αυτής με τον νόμο Κατρούγκαλου(!): Σχηματισμός δηλαδή «ατομικού λογαριασμού ασφάλισης», όπου σε έναν κουμπαρά ο ασφαλισμένος συλλέγει διά βίου τις εισφορές του, προκειμένου να εξασφαλίσει μια πενιχρή σύνταξη με ένα ισχνό ποσοστό αναπλήρωσης, που ανέρχεται σε περίπου 40% του συνόλου των εισφορών που έχει καταβάλει στο σύνολο του εργασιακού του βίου.

Είτε με ΣΥΡΙΖΑ είτε με ΝΔ τα ερωτήματα για το λαό είναι: Από ποια τσέπη θα μας τα πάρουν; Ποιος θα προσφέρει μεγαλύτερη υπηρεσία για το σύστημα; Η ΝΔ, που προτάσσει την προσήλωσή της στις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις, ή ο ΣΥΡΙΖΑ με την διαπιστωμένη πλέον ικανότητά του στη χειραγώγηση του λαού; Καμία εμπιστοσύνη λοιπόν ούτε στους μεν ούτε στους δε. Αυτοί που μας έφεραν έως εδώ, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε διαφορετικό προς όφελος των εργαζόμενων από το να συνεχίζουν στον ίδιο αντιλαϊκό δρόμο.

Η διαφορά μπορεί να γίνει με ισχυρό ΚΚΕ και εργατικό κίνημα.

Με τον αγώνα μας, μπορούμε να βάλουμε μπροστά τη ζωή και τις ανάγκες μας.

Η «μεταμνημονιακή Ελλάδα» της «δίκαιης ανάπτυξης» του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν περιλαμβάνει ανάκτηση των απωλειών και ανακούφιση για τον εργαζόμενο λαό, αλλά προϋποθέτει νέα κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης με τα «μεταμνημονιακά» μνημόνια επιτήρησης της ΕΕ. Μονόδρομος είναι η οργάνωση της πάλης με συγκέντρωση νέων δυνάμεων και πολλαπλασιασμό των εστιών αντίστασης απέναντι στην πολιτική του κεφαλαίου. Επιβάλλεται παντού ο συντονισμός της πάλης των μισθωτών, των αυτοαπασχολούμενων, των μικρομεσαίων αγροτών, της νεολαίας σε μια πλατιά λαϊκή συμμαχία, μέσα από τα σωματεία, τις συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Ο λαός μπορεί και πρέπει να έχει ως κριτήρια την πείρα του, αυτό που ζει, αυτό που του έλεγαν, αυτό που του λένε και αυτό που πράττουν. Όλοι…

Μια τέτοια συμμαχία, που θέτει στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο, τους μονοπωλιακούς ομίλους, το κράτος και την εξουσία τους, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ που τους στηρίζει, με ισχυρό ΚΚΕ παντού. Έτσι μπορεί να επανέλθει η ελπίδα, η ανακούφιση από επιμέρους κατακτήσεις και ταυτόχρονα να φυσήξει ανατρεπτικός αέρας για την ανατροπή της εκμεταλλευτικής κοινωνίας.

Νέστορας Ξυλάς

Εκπαιδευτικός

Μέλος ΚΚΕ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Γράψτε το σχόλιό σας
Παρακαλώ γράψτε το όνομά σας εδώ